Vandaag hebben wij (ik en de kids) Frank verrast met een ontbijt op bed. Met de zelf gemaakte cadeau's van de kids erbij natuurlijk. Het was heel gezellig want Lysanne en ik hadden voor iedereen wat meegenomen. Zodat iedereen iets te eten had op bed. De camera stond op de kast om het moment vast te leggen. Je weet immers maar nooit. Verder is het vieren van vaderdag wel een beetje naar de achtergrond verdwenen. We zijn druk bezig geweest met tassen pakken. Morgen vertrekken we richting Zuid Frankrijk. Afgelopen week hebben we rustig aan alles een beetje voorbereid. En vandaag echt alles in de tassen gestopt. Ik denk dat 90% al in de auto zit. Morgenvroeg ontbijten en de laatste spullen in de auto stoppen en dan willen we rond 9.00 uur gaan rijden.
Het is heerlijk om je druk te maken om zo'n vakantie. De ziekte van Frank verdwijnt naar de achtergrond en dat is heerlijk. Woensdag zijn we naar het ziekenhuis geweest voor een scan. Het ging deze keer helemaal goed, zoals een scan hoort te gaan (inclusief het opdrinken van het vloeistof een dag van te voren) Frank was snel aan de beurt en we zaten na een half uur alweer in de auto naar huis. We wachten niet op de uitslag. We gaan eerst op vakantie en als we terug zijn dan hebben we een afspraak in het ziekenhuis voor de uitslag van de scan. En ik moet zeggen dat ik me daar helemaal niet mee bezig hou. De vakantie zit meer in ons hoofd. Eerst dit dan dat.
Het lijkt wel of het allemaal een beetje begint te landen. We verwerken het allebei op verschillende momenten. Zo vullen we elkaar aan. De eerste week was ik heel onrustig. Vorige week was Frank heel onrustig. Maar het begint aardig te lukken om er over te praten zonder er bij te huilen. Toch blijft het raar om te weten dat er zo'n zware en zwarte toekomst aan zit te komen. En dat je over dat soort dingen moet nadenken/praten. Als je ziet hoe Frank er momenteel uit ziet en hoe hij doet, zou je niet denken dat hij zo heel ziek is. En daarom voelde het ook zo raar om de videocamera vanmorgen aan te zetten. Want mijn gevoel zegt nu dat we nog heel vaak vaderdag gaan vieren.
Lieve Frank en Elleke + kids!
BeantwoordenVerwijderenGeniet van jullie vakantie en elkaar!
We bidden voor jullie!!
Liefs Harmen en Andrea
En we blijven hopen en bidden dat jullie idd nog heel vaak vaderdag mogen vieren! Voor nu een hele mooie vakantie gewenst.
BeantwoordenVerwijderenIngrid, Nico en kinderen uit Amersfoort
Bij het lezen van je verhaal komen er bij mij wel tranen Elleke, bij ons gaat alles zo z'n gangetje, iedereen gezond en aan het werk, de dagen vliegen "gewoon" voorbij en bij jullie is er zoveel verdriet en onzekerheid. Hoe komt het straks, wat staat jullie nog te wachten, welke weg moeten jullie gaan?
BeantwoordenVerwijderenNiet te bevatten. We kunnen niet meer doen dan blijven bidden, maar bidden is al zoveel. God kent ons hart, onze gedachten, ons verdriet, onze vragen. Dat geeft rust.
Fijn dat jullie nu als gezin met vakantie kunnen, we hopen dat het jullie goed mag doen.
Veel sterkte en lieve groeten van Jeroen, Willie, Tina, Carlos, Niek en Bert
Lieve Frank en Elleke,
BeantwoordenVerwijderenvanaf ons vakantieadres in België las ik zojuist jullie bericht over vaderdag. Het ontroerde me gewoon. Vooral ook de manier waarop jullie er mee om gaan. Alle herinneringen zo vastleggen op de video. Ik hoop dat jullie een fijne vakantie hebben, flink uit mogen rusten, maar vooral ook heel veel leuke dingen met elkaar mogen doen!
Groetjes,
Jos, Lisanne, Seb en Pelle de Jager
Lieve Frank en Elleke.
BeantwoordenVerwijderenWij zijn net terug uit Frankrijk.
Henk en ik met z.n tweetjes voor het eerst, was erg wennen.
Fijn dat jullie op vakantie kunnen we hopen dat jullie ondanks alles een fijne tijd hebben met elkaar.
Jullie zijn veel in onze gedachten en gebeden!.
xxxxx Henk en Corrie
Een hele goede vakantie en veel mooie momenten met elkaar!
BeantwoordenVerwijderenLiefs, Martine