Vandaag is volgens mij de eerste stap voorzichtig gezet. Vandaag echt helemaal alleen thuis. Gisteravond zijn mijn ouders naar huis gegaan. Ze zijn al die tijd gebleven. Dat was heel fijn en ik zou ook niet weten hoe ik het anders allemaal voor elkaar had gekregen. Het huishouden en de kids gingen 'gewoon' door, en ik kon er al die tijd voor Frank zijn en na zijn overlijden kon ik me volledig richten op de laatste momenten en de begrafenis. Daarna heb ik tijd voor mezelf genomen.
Ik ben dus even 'weg' geweest, maar ik ben weer terug. Ik heb er veel over nagedacht. Ga ik op deze blog verder? Hou ik dezelfde naam van de blog? Wat en hoeveel ga ik delen op de blog? Veel dingen om over na te denken en er zijn al zoveel dingen die me bezig houden. Ook met de blog heb ik dus vandaag weer een eerste stap gezet. Ik ga het gewoon proberen af en toe wat te schrijven.
De dag na de begrafenis ben ik bij Frank geweest. Het was mooi! Het was prachtig weer en die grote berg zand was weg. Alle bloemen waren er heel mooi en netjes bovenop gelegd. Gister ben ik er ook nog geweest en het ziet er nog steeds mooi uit. Sommige bloemen worden wel wat bruin, maar over het algemeen zie je nog veel witte bloemen. En het is er zo heerlijk stil en rustig. Ik ben er al vaak geweest, ik heb het nodig want ik merk dat mijn verstand en gevoel niet op 1 lijn zitten.
Ik heb werkelijk geen idee wat me te wachten staat. Ik durf ook niet ver vooruit te kijken. Ik zie het als een grote open weg waarvan ik geen idee heb welke kant ik op moet gaan. Maar ik merk wel dat heel voorzichtig de eerste stap op die weg gezet wordt. Vorige week werd ik weer gewezen op een tekst uit de bijbel Mattheüs 6:34 Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. En ik merk dat als ik me daar meer op focus dat ik me rustiger voel. Ik wil graag de dingen over zien en weten waar ik aan toe ben. Dat gaat een beetje lastig in deze situatie. Maar als ik de dag per dag bekijk is het wat overzichtelijker.
Ik heb fijne mensen om me heen waar ik goed mee kan praten. Morgen heb ik een afspraak bij de psycholoog. Ik merk dat ik dat nodig heb, praten. Slapen ging in het begin best aardig maar nu is het een drama. Ik begin ook te dromen. Schijnt er allemaal bij te horen maar het geeft je geen uitgeruste nacht.
Vrijdag is Daan jarig. De eerste bijzondere gebeurtenis zonder Frank. Ik probeer er voor Daan een verjaardag van te maken, maar ik hou het heel klein. Het is ook een eerste stap... zonder Frank.
Lieve Elleke,
BeantwoordenVerwijderenKnap hoor dat je je gedachten weer met ons wilt delen en heel veel sterkte in deze moeilijke tijd maar weet dat je gedragen wordt door onze Vader, Hij alleen weet hoe je je werkelijk voelt.
Ook vrijdag sterkte met de verjaardag van Daan.
Liefs uit Middelstum: Gerhard en Annemiek Jansma
Lieve, dappere Elleke, zoveel bewondering voor je, je bent zo'n kanjer, zoek je houvast bij Hem, die jou zal helpen. Denk aan het mooie lied wat we gezongen hebben: "Wat de toekomst brenge moge, mij geleidt des Heren hand". En hoe moeilijk het ook is zonder Frank, en er natuurlijk zoveel vragen en onzekerheden zijn, je mag verder, met Hem, met je lieve ouders, familie en vrienden om je heen. Elleke, we wensen ze zoveel sterkte en we blijven voor je bidden.
BeantwoordenVerwijderenDikke kus, fam. Praamstra
Heel veel sterkte Elleke. Blijven voor jullie bidden voor kracht en rust. Hoop dat je vrijdag rustig mag ervaren, en we denken aan jullie.
BeantwoordenVerwijderenliefs Peter en Monique
Lieve Elleke,
BeantwoordenVerwijderenBewondering heb ik voor je dat je je gedachten en gevoelens wil delen met een ieder die dit leest.
Fijn vind ik het ook wel om zo te horen hoe het met jou en de kinderen gaat zo zonder Frank.
Ik vind je moedig en heel goed dat je naar een psycholoog gaat.
Moeilijk zo zonder je Frank.
Sterkte en ik zal aan jullie blijven denken en zal voor je blijven bidden.
Lieve groet,
Joan Zijlstra
Hé Elleke,
BeantwoordenVerwijderenFijn dat je weer wat op deze blog hebt gezet. Ik dacht er vanmiddag nog aan dat ik je op een of andere manier wilde laten weten dat je elke dag in onze gebeden bent, ook de kinderen laten geen gebed voorbij gaan zonder het noemen van jouw naam en die van Daan en Lysanne. Hoop dat je je gedragen mag (blijven) voelen.
x Ellina
Elleke, hoewel we elkaar amper kennen, denk ik veel aan je. Wat ben jij een sterke vrouw! Ik hoop dat het je lukt om naast het verdriet ook een beetje te genieten van de verjaardag van je zoon. Sterkte. Dorien van der Kamp (Open Hof)
BeantwoordenVerwijderenPoeh, wat heftig... Ik krijg er tranen van in mijn ogen nu ik alles lees. Veel sterkte voor elke dag, ik denk aan je en bid voor jou en je kinderen,
BeantwoordenVerwijderenWarme groet uit Zwolle, Martine
Lieve Elleke,
BeantwoordenVerwijderenFijn om weer wat van je te lezen, je bent elke dag wel in onze gedachten en we bidden voor julie.In Psalm 54 : 6 staat: Zie, God is mijn helper, de Heer is het die mijn leven draagt.
Sterkte, in het byzonder morgen, een eerste verjaardag zonder Frank.Liefs Frans en Jansje
Lieve Elleke,
BeantwoordenVerwijderenWe willen je even laten weten dat we aan je denken en voor je bidden, in het bijzonder vandaag op de verjaardag van Daan.
We worden er iedere keer weer stil van hoe je alles zo moedig draagt met het oog gericht op de Here. Fijn dat je dit met ons en zo veel anderen wil delen op deze blog.
liefs, Fokke en Irene Bronsema
Lieve Elleke,
BeantwoordenVerwijderenInderdaad heel moedig om door te blijven gaan met deze blog en wat een vertrouwen gaat er van uit!
Ik hoop dat deze dag tussen alle gevoelens door ook feestelijk mag zijn en daarom gefeliciteerd met Daan! Toevallig kwam ik gisteren nog het geboortekaartje van dat vrolijke manneke tegen.
Voor vandaag veel sterkte en veel blijdschap!
Knuf ;-)
Anne en Sake.
Nog van harte met Daan!
BeantwoordenVerwijderenMoeilijk inderdaad, zo'n mijlpaal waarbij je Frank moet missen!
Knap hoor, dat je alles zo goed kunt verwoorden!
Sterkte met alles, juist nu, nu alles weer "normaal" gaat worden!
Lieve Elleke,
BeantwoordenVerwijderenMoedig en mooi dat je weer wat geschreven hebt. We denken veel aan jullie en blijven bidden! We hopen dat het voor Daan een mooie verjaardag is geweest, hoe dubbel ook. En ik bid dat je houvast mag houden aan Matt 6 :34.
Liefs Harmen en Andrea
Als het leven soms pijn doet:
BeantwoordenVerwijderenAls het leven soms pijn doet
en de storm gaat te keer
in een tijd van moeite en verdriet
alsof de zon niet meer opkomt
en het altijd donker blijft
en de ochtend het daglicht nooit meer ziet
refrein :
juist op die momenten
als het echt niet meer gaat
laat me merken laat me voelen
dat u werkelijk bestaat
dat uw armen om mij heen zijn
en uw liefde mij omgeeft
dat ik zal zien als ik terugkijk
dat u mij gedragen heeft
als ik kom met al mijn vragen
met mijn twijfels en mijn pijn
met mijn angst en onveiligheid
lijkt de hemel soms van koper
geen gebed komt er doorheen
en ik verstik in onzekerheid
refrein
heer wilt u mij helpen
als ik moe ben of verward
dat het geloof in mijn verstand
ook zal leven in mijn hart !
refrein
en dat uw armen om mij heen zijn
en uw liefde mij omgeeft
dat ik zal zien als ik terugkijk
dat u mij gedragen heeft.
Liedje van reni en elisa of eigenlijk moet ik zeggen een gebed van reni en elisa. Ik vind het altijd heel mooi om naar te luisteren.
Liefs Mariëtte
Elleke,
BeantwoordenVerwijderenVan harte gefeliciteerd met de verjaardag van Daan. Wat dubbel, blij om dat kleine manneke maar zo leeg zonder Frank. We blijven voor jullie bidden om Gods onmisbare kracht en nabijheid.
Nog gefeliciteerd met Daan! wat zal die dag dubbel zijn geweest..
BeantwoordenVerwijderenfijn dat je hier weer wat hebt neergezet..
probeer inderdaad te blijven praten, juist nu je het zo hard nodig hebt; fijn dat er mensen zijn bij wie je dit kunt.
Heel veel sterkte, ik denk veel aan jullie!
Liefs Janneke Dumaij - Hoogewerf