De laatste dag van het jaar 2011. Ik voel me niet fijn. Alsof er iets 'groots' staat te gebeuren waarvan ik al weet dat ik het niet leuk ga vinden. Ik zie erg op tegen de jaarwisseling, en ik weet wel dat er morgen niks is veranderd. Het is net zo'n overgang als van november naar december. Maar het voelt zo anders. Alsof je afstand doet van 2011 waar Frank is. En stapt in 2012 waar Frank niet meer is. Ik heb geen keus, ik had graag de tijd even stil gezet. Laat me even wennen aan hoe ik me nu voel en laten we dan verder gaan. Maar dat gaat natuurlijk niet.
2011, mensen wat een jaar. Ook het jaar waarin deze blog is gestart. En wat staan er veel verhalen. Geeft alleen maar aan hoeveel er is gebeurd. Dit is het laatste verhaal van 2011 maar zeker niet het laatste verhaal van deze blog.
Ik merk aan alle kanten dat ik een ontzettend zware week achter de rug heb. De kerstdagen was ik bij mijn zus. Mijn ouders hebben me opgehaald. En toen begon het met alle eerste keren zonder Frank. Voor het eerst weer: een reis naar het 'noorden', alle spullen pakken voor het logeren, bij mijn zus en zwager zijn, logeren bij mijn zus, met familie samen zijn, kerst 'vieren', etc. En steeds voel je dat het anders is. Alsof je niet compleet bent, en klopt iets niet. Ook al zit je in een kamer met allemaal mensen toch voel je je alleen. Dinsdag zijn we weer thuis gekomen (samen met mijn ouders) en ik was bekaf. Het heeft me allemaal veel energie gekost.
Donderdag de 'verjaardag' van Frank. Ook een heel rare dag. Maar ik heb er wel een goed gevoel over. De kinderen hebben een tekening gemaakt voor papa en die hebben we gelamineerd. Samen met 3 rozen hebben dit bij het graf neergelegd. Samen met de beide opa's en oma's. 's Avonds heeft Lysanne sterretjes gebrand. Voor 's avonds had ik wat vrienden uitgenodigd en het was fijn om bij elkaar te zijn.
Ik probeer nu al een tijdje hier wat neer te zetten over hoe het gaat. Ik typ iets, haal het weer weg. Ik weet gewoon niet hoe ik het moet omschrijven. Ik zit vandaag niet lekker in mijn vel. Misschien lukt het de volgende keer.
Hey Elleke, ja...wat een jaar...wat hebben jullie veel meegemaakt...Enorm!
BeantwoordenVerwijderenWe denken veel aan jullie, Frank zijn naam valt geregeld!
Zet 'em op meid!
Elleke,
BeantwoordenVerwijderenWe bidden of de boot in rustiger vaarwater mag komen, maar dat zal tijd kosten, en dat God met jullie mee wil gaan,ook in het jaar 2012!
Heel veel sterkte!
Moeilijk allemaal Elleke!!
BeantwoordenVerwijderenWe denken vaak aan je...
En op hyves werd ik herinnerd aan Frank zn verjaardag...
We hopen en bidden dat je mag ervaren dat God je hier doorheen sleept!!
Misschien is het wel een optie dat je alle verhalen en reacties kunt laten bundelen of iets dergelijks? Alles van je afschrijven is natuurlijk ook een verwerkingsproces..
Heel veel sterkte met deze loodzware jaarwisseling!!
We hopen en bidden voor jou en je kindertjes (en de familie) dat jullie het gemis van Frank in 2012 een plek kunnen geven.. zoiets heeft tijd nodig!! En voor de 1 duurt dat langer als de ander, en dat mag!! Ieder moet het op zn eigen manier en tijd doen!!
Groetjes Jan Paul en Mirjam Klok-Medema
Ook de kapitein van t schip moet soms even uitrusten meid.
BeantwoordenVerwijderenxxx van on uit dronten
Elleke, het is toch logisch dat je je rot voelt en niet lekker in je vel zit, we begrijpen dat allemaal, huil maar, praat maar, schrijf maar.
BeantwoordenVerwijderenIn onze kerkbode stond een gedicht, ik wil je een stukje meegeven:
"In de dagen van December,
als het buiten donker is,
dan zullen mensen met verdriet
ervaren wat echt eenzaam is.
Een wereld die versierd is,
een kerstboom, mooi verlicht;
maar binnen in gedachten
brandt stil een diep gemis.
God, schenk hun Uw licht,
breng hoop in donkere dagen,
geef een ster die voor hen schijnt.
God, geef hun uw kracht
en troost in lange nachten,
tot de wanhoop weer verdwijnt.
We bidden voor je Elleke, of God je wil troosten en kracht en vertrouwen wil geven voor de toekomst die nu zo moeilijk lijkt.
Veel liefs, Jeroen en Willie
tja, weet niet wat we moeten zeggen. Ook wij denken geregeld aan jullie, en hebben sinds kort een plankje in de kast waarin al onze dierbaren staan die zijn overleden. Frank staat daar ook bij en hebben met kerst even een kaarsje gebrand. Meid, advies geven kan ik niet. hopen alleen dat je je wat beter in je vel gaat voelen en dat je beetje bij beetje alles weer een beetje op de rails kunt krijgen. Bidden nogsteeds voor jullie dat God met jullie meegaat en je helpt om alle stukjes weer een beetje bij elkaar te krijgen. Heel veel sterkte Elleke, liefs Peter & Monique
BeantwoordenVerwijderen