Texel

We zijn weer thuis.
Met de 15:00 uur boot hebben we het mooie eiland Texel weer verlaten. We hebben direct de kinderen opgehaald en zijn daarna lekker naar huis gegaan. Nog even een moment met z'n 4-er voor ze weer naar bed gaan. Tijdens het tafeldekken ontdek ik dat de bloemen droog staan. Als ik die mooie bossen weer voorzie van een lading water denk ik terug aan het moment dat ik ze heb gekregen. En kom tot de ontdekking dat ze er nog niet eens een week staan. Het lijkt echt al zoveel langer geleden. Er gebeurt ook zo ontzettend veel momenteel. Kijk alleen al naar dit weekend. Een paar dagen zie je er heel erg naar uit, en maar zo is het weer voorbij. Maar wat was het heerlijk en wat hebben we prachtig weer gehad.

Vrijdag zijn we met de 13.30 uur boot richting Texel meegevaren. Rond 14.00 uur kwamen we aan bij landal beach park in de Koog. We zijn te vroeg en we kunnen ook de sleutel nog niet krijgen. We gaan eerst maar even boodschappen doen en daarna konden we ons mooie huisje betreden. Het zag er super netjes, schoon en modern uit.
We zijn op de bank geploft (nadat we de auto hadden uitgepakt) en hebben lekker tv gekeken. Op een gegeven moment werden we moe en koud. Omdat we ons eigen dekbed mee hadden genomen, waren de dekbedden van ons (opgemaakt) bed over. Deze dekbedden deden we lekker over ons heen, en zo hebben we heerlijk gelegen en af en toe geslapen.
De volgende morgen hebben we geslapen tot een uur of 10.00. Daarna nog even lekker gelegen, ontbijt gehad. En toen heerlijk genoten van alle extra's van het huisjes. Zonnebank, bad, douche met van die extra stralen voor je rug. Echt heerlijk!!
Rond 13.00 uur zijn we naar Den Burg gegaan. We hebben daar geluncht, Frank heeft een uitsmuiter (halve) gehad en ik brood met kroketten en een tomatensoep). Geshopt en naar de film geweest. Nog even een paar boodschapjes gehaald voor de zondag en toen zijn we weer naar de Koog gegaan.
Daar gingen we opzoek naar een restaurant om te eten. We kwamen nog langs een bowlingbaan, en hebben nog een uurtje gebowld samen. Daarna zijn we in een bruin cafè'tje gaan zitten om te eten.
Ik had een heerlijk saté met patat. En Frank nam een voorgerecht als hoofdgerecht. Frank heeft deze hele dag geprobeerd van alles te eten. Hij begint een beetje zat te worden van die shakes. (wat ik me heel goed kan voorstellen) Maar het eten van Frank viel helemaal niet lekker en hij had er al snel geen lol meer in. Toch wilde hij niet naar huis, want ik moest gewoon mijn eten lekker opeten zei hij. Dat heb ik gedaan. Ondertussen kregen we een paar sms-jes dat het met de kinderen ook helemaal prima ging. Dat geeft ook een goed gevoel. Daarna zijn we weer naar ons huisje gegaan, hebben nog even tv gekeken en zijn toen weer lekker ons bed ingedoken. Het was een heerlijke dag en volgens mij hebben we alles uit de dag gehaald wat we eruit konden halen. Het lukte ons zelfs om even niet met die stomme rot ziekte bezig te zijn (tot het avond eten dan)

Vanmorgen ook heerlijk uitgeslapen en nog even van de zonnebank en die heerlijk douche genoten. Daarna alvast wat spullen gepakt. Want we wilden nog even naar het strand. Vanaf het moment dat Frank wakker werd, voelde hij zich wat misselijk (ook beide nachten pijn gehad, wel paracetamol genomen maar toch niet echt lekker geslapen) Ik merkte dat Frank zich er niet lekker onder voelde. En als Frank niet lekker in zijn vel zit, heb ik er ook niet echt lol meer in. We zaten nog even op het terras van de zon te genieten, toen we besloten om gelijk maar alles in te pakken. Nog even naar het strand te gaan en daarna maar lekker naar huis. Lekker naar de kinderen. Ik merk doordat ik aan Frank kan zien dat hij zich niet lekker voelt, ik me er vandaag ook niet los van kan maken. En Frank natuurlijk helemaal niet. Het hele gedoe blijft maar in je hoofd hangen. En ik merk dat ik er wat onrustig van ga worden. Want het zijn geen gedachten die jezelf opbeuren, helaas.

Ergens vond ik het ook gek om op Texel te zijn. Ik ben jaren hier geweest voor de reddingsbrigade. De Koog, het strand bij paal 20, de supermarkt etc voelt zo heel bekend. Maar nu ben ik hier met een hele andere reden. Het ziet er ook anders uit, want toen we op het strand waren, was het strandpaviljoen er niet maar ook post 20 was er niet. 's winters wordt alles opgeruimd. Toch was het wel even heerlijk om op het strand te lopen. Even de zon op je gezicht en de wind in je haren. 
Daarna zijn we nog langs het slaapverblijf van de reddingsbrigade gereden. Gewoon even om te kijken. En toen naar de boot. Lekker weer naar huis.
Op de boot hebben we lekker voorop in de zon gezeten.

En nu zijn we dus weer thuis. Ik ga zo maar eens naar bed. Ik moet morgen weer werken. Ik zie er wel een beetje tegenop. Vooral omdat ik momenteel niet altijd mijn emoties onder controle heb. Nou ja we zullen wel zien. Het heeft ook geen zin om het uit te stellen, het moet toch een keer. En zolang wij nog niks van het ziekenhuis hebben gehoord, voelt het ook niet goed om thuis te zitten.