Ben er weer..

En daar ben ik weer....

Heerlijk zeg om weer in je eigen bed te liggen. Pas als je er in ligt besef je hoe fijn je eigen bed is. Inmiddels heb ik nog 1 wasje te gaan en dan is alle vakantie 'troep' weer opgeruimd. We zijn nog een beetje aan het bijkomen van de reis. Die heeft er toch behoorlijk ingehakt. Vooral bij Frank.

Voor dat we op vakantie gingen had Frank al wat last met eten. Hij had water nodig om het eten door zijn slokdarm te 'duwen'. Maar dit was met een slok water op te lossen. Dus dat was 'te doen'. Wel vond ik het spannend om weg te gaan. Stel nou dat het eten helemaal niet meer gaat lukken daar in Zuid Frankrijk? Maar Frank stelde me gerust met de woorden: "Nou dan gaan we toch gewoon weer terug". En dat is natuurlijk ook zo (en er zijn zelfs mensen die hebben aangeboden om ons op te halen als het niet goed zou gaan, helemaal toppie)

We zijn maandag morgen rond 10.00 uur vertrokken en hebben door kunnen rijden tot Lyon. We merkten gelijk al dat het daar een stuk warmer was. Het was best zweten in onze 'nederlandse kleren' (oa lange broek)a Daar hebben we geslapen in een hotel. De volgende morgen reden we rond 10.30 uur verder en kwamen we rond 14.00 uur aan op de camping. Het ging goed met de kinderen in de auto.... af en toe slapen, filmpje kijken, boekje lezen, kleuren of krassen zoals Lysanne het noemt (want ze had een toverkrasblok gekregen).

De eerste dagen moesten we erg wennen om daar te zijn. Het was alsof het kwartje was gevallen waarom we eigenlijk met vakantie waren. Dat was moeilijk en we misten wat aanspraak. We hebben samen gepraat en gehuild. Mijn ouders zaten (toevallig) ook in het zuiden van Frankrijk en zij kwamen die eerste donderdag bij ons op 'visite'. Dit was erg fijn. Fijn om even met iemand anders over iets anders te kunnen praten, en tegelijk een paar extra handen voor de kinderen. Die donderdag was ook de eerste dag dat we het zwembad hebben opgezocht. Geweldig om te zien hoe de kinderen het eerst wel een beetje spannend vonden maar steeds 'vrijer' werden in het water. Lysanne kon er geen genoeg van krijgen.

Toen de eerste dagen (en vooral het gevoel) een beetje voorbij waren begon het genieten. Genieten van het warme weer, van de kinderen, van de caravan (want deze was modern en super netjes), van elkaar, van het samenzijn, van het land, van de vakantie en van de rust. We hadden bewust de laptop thuis gelaten en we hadden het plan om de mobiels in de auto te leggen en dan 1x per dag te kijken. Maar dat was niet nodig. We zijn ook echt met rust gelaten.

We hebben rustig aan gedaan en zijn niet veel weggeweest. Wel af en toe omdat we merkten dat we dat ook nodig hadden. Daan slaapt nog 's middags dus daar zaten we zowiezo aan vast. Nou kan hij dat wel een keer overslaan maar het liefst niet te vaak.

Maar tussen het genieten door werden we ook vaak geconfronteerd met de ziekte van Frank. Het eten ging steeds moeizamer. De nachten waren niet altijd even fijn. En dat alles bij elkaar zorgt er voor dat je je zorgen gaat maken, gaat denken, gaat malen. (daarom gingen we af en toe bewust even weg voor afleiding) Helemaal omdat we door de kinderen niet altijd onze rust kunnen pakken die we eigenlijk wel heel erg nodig hebben. We gaan dus ook zeker nog een keer op vakantie zonder kinderen. Hoe lief ze ook zijn, ze houden je wel bezig. En tegelijk was het ook heel fijn om met ze op vakantie te zijn. 

De kinderen raakten ook in een vakantiemood.. Laat wakker worden en uitgebreid ontbijten. Je gaat de tijden verleggen. Thuis zit je rond 18.00 uur aan de eettafel, daar kwamen we rond die tijd uit het zwembad. Daarna eten, onder de douche en naar bed. Dus de eerste dagen thuis deden we vooral ook rustig aan.

We zijn buiten het boodschappen doen (want dat is ook al een uitje op zich met die grote supermarkten) 

- nog bij een zeeaquarium geweest. Wat Lysanne af en toe wel een beetje spannend vond. Vooral omdat het af en toe heel donker is. Een paar haaien zwommen over ons heen. er was een glazen tunnel gemaakt. Heel bijzonder om onder een haai door te lopen.

- bij babyland geweest. Dit is een soort pretpark voor kleuters. Heel erg leuk om die kinderen zo te zien genieten.

- een dagje bij mijn ouders geweest.

- naar het strand geweest.

- en de andere dagen naar het zwembad geweest

We hebben 2 gezinnen ontmoet met kinderen van Daan en Lysanne hun leeftijd. Heel erg gezellig. We hebben nog een avond met elkaar pannenkoeken gegeten. Tijdens het pannenkoeken eten werd ons gevraagd of we het leuk zouden vinden of er foto's van ons gemaakt zou worden. Als herinnering. Dit vonden wij een heel leuk idee. Met dank aan Pascal hebben we nu een paar hele mooie foto's (echt heel mooi) van ons samen, van de kinderen, van ons gezin.

En dan is de vakantie ook zomaar weer voorbij. En bereiden we ons voor op de terugreis. Maandag morgen reden we om 6.30 uur van de camping af. Helaas hebben we niet lang gereden want om 8.00 uur hebben we de auto aan de kant gezet. We waren moe. Natuurlijk worden de kinderen wakker als je de auto stil zet. Dus ik ben er uitgegaan met de kids en Frank is gaan slapen.

Na een uur hebben we de reis voortgezet. Maar eigenlijk ging het gewoon niet. Het lukte Frank niet om iets te eten. Het kwam er weer uit. En waarschijnlijk ben je daar zo gestrest over dat het eten helemaal niet lukt. Want zonder eten kan je natuurlijk niet goed rijden. Daarna hebben we gewisseld. Ik ging rijden en Frank heeft een camping opgezocht (en gebeld) waar we konden overnachten. Al heel vonden we een camping vlakbij Nancy. Om 15.00 uur waren we op de camping waar we deze nacht gingen slapen (ook in een caravan). Vlak bij deze camping was een meer, waar we nog even hebben gewandeld. We hebben gegeten bij het restaurant en zijn vroeg ons bed ingedoken (21.00 uur). We hebben heerlijk geslapen. 

De volgende morgen wakker geworden zonder wekker, en zaten we om 10.15 weer in de auto. Die dag ging het beter. We voelden ons beter. De reis liep voorspoedig en om 18.15 stonden we voor ons huis. We danken God voor de vakantie, voor de tijd met elkaar en voor het weer veilig thuis komen.

Eigenlijk hadden we het plan om op vakantie te gaan en alles even achter ons te laten. Maar dat lukt niet. Je bent wel in een andere omgeving maar je gedachten gaan met je mee, overal waar je naar toe gaat. Je hebt wel de afleiding maar helemaal weg gaat het niet.

Toch heb ik een heerlijke vakantie gehad. Door de gesprekken met Frank en door het even weg zijn heb ik een bepaalde rust gekregen. Een gevoel van rust en vertrouwen.