Hardenberg

Hier ben ik weer. We hebben net twee weken vakantie achter de rug. De zaterdag na mijn verjaardag zijn we vertrokken naar Hardenberg. We hebben het heerlijk gehad en ook de kinderen hebben genoten. Het weer viel ook reuze mee, alles bij elkaar opgeteld hebben we denk ik maar twee dagen regen gehad. We zijn niet veel van de camping af geweest, alleen om boodschappen te doen. Er werden genoeg dingen georganiseerd op de camping voor jong en oud, dus er was telkens wel wat te doen. Ik ben nog wel met de kinderen naar Sesamstraat geweest. Er zijn nog Sesamstraat figuren op de camping geweest. We hebben de verjaardagen van mijn ouders op de camping gevierd, toen wij we met elkaar naar een middeleeuws feest geweest. Frank is elke dinsdag gewoon naar het ziekenhuis geweest voor zijn chemokuur. Telkens ging er iemand anders mee zodat ik met de kinderen op de camping kon blijven.
Mijn broer stond ook op de camping, vlakbij. Dat was ook heel erg lekker. Als Frank een keer vroeg naar bed ging kon ik gezellig bij hun zitten. En ook zijn ze een extra hulp voor de kinderen geweest. Lysanne was veel op pad met haar nicht Kim. Daar hadden we geen omkijken meer naar. Ook Daan had het prima naar zijn zin. We zaten op een veldje waar hij heerlijk kon rennen en voetballen (en schreeuwen, gelukkig stonden we er alleen).

Vrijdag zijn we van de camping naar Assen gegaan. Zaterdag hadden we feest van mijn schoonouders voor hun 40 jr. huwelijk. En omdat Frank zijn energie goed moet verdelen zijn we vrijdag al weggegaan. We hebben zaterdag een gezellig feest gehad. Het was laat en vooral voor de kinderen. Zondag net na de middag zijn we naar huis gegaan. De kids hebben geslapen in de auto. Eenmaal thuis gekomen dan begint het opruimen en alle wasjes....

Maar het is toch ook weer heerlijk om thuis te zijn. Daan is de afgelopen twee weken gegroeid. Hij kan ineens bij de deurklinken. We zijn hem nu regelmatig kwijt. Dan zit hij te spelen in de gang of de bijkeuken. Heel erg grappig om te zien.
De goede berichten van de laatste blog blijven maar doorzetten. Frank voelt zich goed en de weegschaal gaat ook weer de goede kant op. Wat we wel merken is dat Frank goed moet denken om wat hij wel en niet kan doen. Goed zijn energie verdelen dus. En dan is het leven op de camping wel vermoeiend. Lopen naar de w.c. Altijd mensen om je heen. Achter Daan aanlopen etc. Maar verder gaat het goed met Frank. Hij heeft sinds een paar dagen een lichte tinteling in zijn tenen, dit is ook een bijwerking van de chemo. Frank ziet er ook goed uit, alleen aan zijn haar kun je zien dat hij ziek is.
Het gaat zelfs zo goed dat we er allebei over denken om ons werk weer een beetje op te pakken. Ik zei vanmiddag tegen Frank: "Je bent weer terug he?", "Hoezo" zegt Frank "Ben ik weggeweest dan?" Zo'n reactie zegt alweer genoeg.

Gister toen we in de auto zaten, weer terug naar huis moest ik denken aan onze 'treinreis'. En toen kreeg ik een beeld wat bij deze situatie past. Onze trein die rustig rijdt door een vlak landschap. Geen bergen of dalen, eerder kleine heuveltjes. Genieten is het, van hoe het nu gaat. Het lijkt alsof we ons leventje weer een beetje kunnen oppakken.

Iets heel anders, ik ben vanmiddag voor mijn pols naar het ziekenhuis geweest om een echo te laten maken. Frank is met me mee geweest. De rollen waren vandaag omgedraaid.
De echo is gemaakt en die knobbel is een ganglion.
Een ganglion is een omkapselde holte, gevuld met een geleiachtige vloeistof. Een ganglion ontstaat vanuit een gewrichtskapsel of een peesschede, meestal zonder duidelijke oorzaak. Het doet zich het meest voor aan de handen (de pols, vooral aan de bovenkant), de voeten en de enkels. Een Ganglion is een onschuldige afwijking, die op zich geen last geeft. Klachten van pijn en krachtsverlies ontstaan meestal door druk van de zwelling op aangrenzende pezen of zenuwen.
De arts adviseerde om het niet operatief te verwijderen omdat ze niet 100% alles weg kunnen halen en dan is de kans groot dat het terug komt. Wat ik wel kan doen is het vocht eruit laten zuigen. Ik moest me vooral geen zorgen maken en het eerst maar zo laten. Tenzij ik er heel veel last van heb of krijg of als het heel groot wordt.