Vorige week lag Frank in het ziekenhuis. De sondevoeding slaat aan en langzaamaan is de sondevoeding dosering opgevoerd. Daarnaast is de medicatie ook op orde gekomen in het ziekenhuis. Frank heeft nu een morfinepleister, pillen voor zijn misselijkheid, pillen voor zijn maagzuur en nog morfine pillen voor als de pleister niet voldoende is.
Eigenlijk was elk dagdeel in het ziekenhuis anders met Frank. Soms zat hij in bed een tijdschrift te lezen, soms werd hij zomaar moe en ging hij slapen. Als hij dan wakker werd had hij heel veel pijn, dan kreeg hij weer medicijnen en dan zakte het weer af. Frank heeft ook heel erg last van 'tumor koorts', dit ontstaat door de tumor. Vooral als Frank slaapt dan wordt hij wakker omdat hij dan enorm zweet en zijn kussen helemaal nat is. Het was telkens weer een verrassing hoe ik Frank zou aantreffen. Soms had je heel veel aan hem en soms helemaal niks.
Uiteindelijk mocht Frank dinsdag naar huis. Maar omdat Frank ook nog steeds bleef spugen wilden ze eerst een foto maken om te kijken of de sonde nog wel goed lag. Op deze foto was te zien dat het slangetje helemaal niet in zijn maag zat maar halverwege zijn slokdarm. Dit verklaarde veel klachten (gelukkig). Voor Frank vervelend omdat hij weer zo'n ingreep moet ondergaan. Toen dat achter de rug was gingen we samen naar huis. Dat het slangetje niet goed zat kan heel goed komen door het spugen wat Frank steeds doet.
Frank zag er heel erg tegenop om naar huis te gaan. Het liefst wilde hij in het ziekenhuis blijven. Daar is het veilig en heb je alle zorg om je heen. De arts heeft hem uitgelegd dat dit niet de plek is waar je wil zijn. Thuis moet je zijn, bij je vrouw en je kinderen, zolang als het kan. Inmiddels had Karin (oncologie wijkverpleegkundige) meest uitgebreide hulp aangevraagd voor thuiszorg. Dit is erg fijn zo sta je er thuis ook niet alleen voor. Toen we dinsdagavond thuis kwamen stond er gelijk al iemand op de stoep om ons te helpen met de sondevoeding aan te sluiten.
Ondanks dat Frank het zo spannend vond, ging het eigenlijk best wel goed afgelopen week. Het was wel wennen voor Frank. Het thuis zijn, de drukte van de kinderen en hij vond het thuis maar koud. Hoe Frank zich voelt kan heel snel wisselen. Soms heeft hij een goede nacht, soms wordt hij heel veel wakker omdat hij zo zweet. Soms voelt hij zich misselijk en met een pilletje zakt dat dan wel weer wat af. Soms is Frank moe dan gaat hij slapen en als hij wakker wordt heeft hij vaak pijn. Zo is er telkens wel iets waardoor Frank zich gewoon niet heel lekker voelt en alleen maar met zichzelf bezig is. Hierdoor lukt het hem ook niet goed om van het 'thuis zijn' te genieten.
Toch ziet hij er wel veel beter uit dan vorige week. Hij is lang zo onrustig niet en ik heb het idee dat het allemaal wat meer onder controle is. Frank ligt ook niet meer de hele dag op bed. Er staat weer een bed in de kamer dus kan Frank zo liggen als hij dat wil. Afgelopen week heeft hij ook een paar nachten beneden geslapen om zo elkaar wat meer rust te geven.
De voeding ging met de sonde ook goed afgelopen week. Maandagavond was de laatste keer dat hij heeft gespuugd. Tot vrijdagmiddag. Toen moest Frank spugen en kwam ook tijdens het spugen het slangetje van de sonde mee naar buiten. Frank heeft toen de hele sonde er maar uitgetrokken omdat hij hem ook niet zelf terug kan duwen. We hebben toen contact gehad met het ziekenhuis maar omdat Frank komende week een peg-sonde krijgt heeft hij nog geen nieuwe sonde gekregen. Aan de ene kant gelukkig want zo hebben in het weekend niet de drukte van het heen en weer rijden.
Frank zit dus nu zonder sondevoeding. Gelukkig lukt het hem wel om vloeibaar te eten, dus Frank probeert dit weekend zo veel mogelijk zelf te eten en te drinken. Morgen (maandag) worden we weer gebeld door het ziekenhuis. Dan horen we wanneer de ingreep voor de peg-sonde gaat plaatsvinden. Deze stond al gepland voor a.s. donderdag maar dit zal w.s. naar voren worden geschoven. Peg-sonde is een sonde die geplaatst wordt in de maag via de buikwand. We wachten maar af en zien wel wat deze week ons brengt.
Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last. (matth.6:34)
Lieve Frank en Elleke,
BeantwoordenVerwijderenIk bid dat "thuis" voor jullie allemaal een plek van diepe vrede zal zijn. Dat jullie je thuis zullen blijven voelen bij elkaar, in de wetenschap dat jullie samen ook Thuis mogen zijn bij jullie Hemelse Vader. Zijn armen om jullie heen, zijn liefdevolle en tedere aanraking voor jullie vermoeide en belaste harten. Wat er diep in jullie omgaat, God weet het en Jezus droeg het allemaal! Of je nu schreeuwt, huilt of fluistert, Hij hoort het altijd. Hij is Overwinnaar, no mather what...trust Him. Leven in overvloed bid ik jullie toe in de tijd die God jullie geeft samen!
Liefs, Rob Veenstra
Lieve Frank en Elleke,
BeantwoordenVerwijderenWe blijven voor jullie bidden, dat jullie mogen ervaren dat God jullie draagt. We wensen jullie Zijn kracht en zegen toe.
Nico en Ingrid + kids van Wijk-Bronsema
Lieve Frank en Elleke,
BeantwoordenVerwijderenik denk aan jullie en draag jullie op aan onze hemelse Vader. Heel veel sterkte weer de komende week!
Liefs, Franka
via zus gerla ook op jullie site gekomen!al wel heel veel gehoord! wat een vreselijke moeilijke tijd! weet dat er hier ook aan jullie gedacht en voor jullie gebeden wordt!! heel veel sterkte!
BeantwoordenVerwijderenhartelijke groeten henri en hilde +kids uit bergentheim
Het blijft steeds aangrijpend om jullie verhaal te lezen. Wat zou het gaaf zijn als God morgen terugkomt!
BeantwoordenVerwijderenLiefs Jan-Luuk en Margreet
Wat ontzettend knap van jou Elleke, dat je de heftige dingen die er op jullie pad komen, zo goed kunt verwoorden.
BeantwoordenVerwijderenWat fijn dat Frank deze week iets rustiger mag zijn. We hopen van harte dat onze Hemelse Vader jullie als gezin de rust en kracht mag geven die jullie hard nodig zijn!
Hartelijke groeten, Jan Paul en Mirjam Klok