Het lijkt wel of er een bom is ontploft. Niet alleen in Frank zijn buik maar ook in mijn hoofd. Ik snap er helemaal niks van.
Frank is gister geopereerd. En tijdens de operatie is gebleken dat er zoveel uitzaaiingen zijn dat het met een operatie niet te doen is. Het is te groot, het zit overal. Ze zijn gestopt en hebben niks weggehaald. Er wordt nu gezocht naar een weg in chemo en/of bestraling om de tumor stil te zetten en misschien te laten krimpen. Maar dit is enkel levensverlengend.
We hebben geen woorden en snappen er helemaal niks van. Het zag er zo goed uit en we voelden ons goed en zeker gedragen. Ik probeer met allerlei zinnen hier een verhaal van te maken. Ik typ, haal het weer weg en begin overnieuw. Ik stop er maar mee.
Ik ben nu bij Frank in het ziekenhuis. Ik kan bij hem blijven slapen (dat heb ik gister ook gedaan en vannacht weer). Vanmiddag kreeg Frank heel veel pijn. Van de chirurg hebben we gehoord dat ze flink te keer zijn gegaan in zijn buik, dus die pijn is 'normaal' maar zeker niet fijn. Met een flinke dosis morfine is het nu onder controle. Frank moet vooral veel rusten en herstellen van de operatie. Want door dit vreselijke bericht vergeet je helemaal dat hij geopereerd is. Het is fijn om familie en vrienden om je heen te hebben, maar nu eerst even rust.
En met mij .. soms gaat het goed, voel ik me sterk en optimistisch. Soms ben ik verdrietig. Soms ben ik bang. Soms weet ik het niet meer. Soms....
ik ga maar proberen te slapen.
woensdag 25 mei 2011
maandag 23 mei 2011
Verder rijden..
Vandaag om 14.00 uur moesten we ons melden op afdeling 5 (eigenlijk op afdeling 6, maar daar is geen plaats voor hem. Hier is vanmorgen over gebeld en het leek er nog bijna op dat het hele 'feest' niet door zou gaan). Dus eerst naar afdeling 5 en dan later naar afdeling 6.
Ze stonden ons al op te wachten en na een intake gesprek werd ons de kamer aangewezen. Al snel kwam de zaalarts voor het volgende gesprek. De controles worden uitgevoerd. Bloeddruk goed en zijn gewicht is 85!! Dat zijn goede berichten.
Om 15.30 uur moest Frank nog op de fysio afdeling zijn voor een tussentijdse test. En de resultaten zijn net als de begintest. Nogmaals een bevestiging van een goed herstel van de chemo. Daarna zijn we weer terug gegaan naar de afdeling. We hebben ons weer gemeld en gevraagd wat er nog meer zou gaan gebeuren, of dat we even wat mochten gaan eten. "We bellen als je weer terug moet komen".
Zo gezegd, zo gedaan. We zijn nog even via afdeling 3 (chemo afdeling) gelopen. Daar waren ze erg blij om Frank te zien, maar ook om te zien hoe goed hij eruit ziet. En ze vonden het fijn dat wij even kwamen melden dat Frank morgen wordt geopereerd.
Toen zijn we gaan eten. Voor het eerst hebben we daar samen gegeten. Voorheen ging Frank wel mee maar at hij niks vanwege de sondevoeding. Het leek wel een beetje of we uit eten waren. Om 18.30 liepen we richting de afdeling en voor ons liep de chirurg vd Peet. Hij was onderweg naar Frank. We treffen elkaar dus tegelijk op de afdeling.
Morgen om 8.00/8.30 uur wordt Frank opgehaald en klaar gemaakt voor de operatie. Om 9.30 uur begint de operatie. De operatie duurt 4 tot 6 uur. Na de operatie komt Frank op de IC. Ik wordt gebeld en daarna mag ik even naar hem toe.
We voelen ons allebei rustig. We worden dus echt gedragen, want waar komt anders die rust vandaan?! Om half 8 neem ik afscheid van Frank. We besluiten om toch zijn mobiel daar te laten. Zo kunnen we toch nog even bellen vanavond. Als hij gaat slapen doet hij hem uit. Ik wens van harte dat hij een fijne en rustige nacht mag krijgen. Hij is niet alleen en dat weten we allebei. Toch blijft het niet leuk om het daar achter te laten, en te weten dat hij morgen de gang naar de OK zonder mij moet maken. Ik weet dat hij niet alleen is en dat maakt me rustig.
We zijn dus vandaag na een heerlijke tussenstop weer in de trein gestapt. De reis gaat verder naar een volgend station en we weten dat we een goede Machinist hebben
Ze stonden ons al op te wachten en na een intake gesprek werd ons de kamer aangewezen. Al snel kwam de zaalarts voor het volgende gesprek. De controles worden uitgevoerd. Bloeddruk goed en zijn gewicht is 85!! Dat zijn goede berichten.
Om 15.30 uur moest Frank nog op de fysio afdeling zijn voor een tussentijdse test. En de resultaten zijn net als de begintest. Nogmaals een bevestiging van een goed herstel van de chemo. Daarna zijn we weer terug gegaan naar de afdeling. We hebben ons weer gemeld en gevraagd wat er nog meer zou gaan gebeuren, of dat we even wat mochten gaan eten. "We bellen als je weer terug moet komen".
Zo gezegd, zo gedaan. We zijn nog even via afdeling 3 (chemo afdeling) gelopen. Daar waren ze erg blij om Frank te zien, maar ook om te zien hoe goed hij eruit ziet. En ze vonden het fijn dat wij even kwamen melden dat Frank morgen wordt geopereerd.
Toen zijn we gaan eten. Voor het eerst hebben we daar samen gegeten. Voorheen ging Frank wel mee maar at hij niks vanwege de sondevoeding. Het leek wel een beetje of we uit eten waren. Om 18.30 liepen we richting de afdeling en voor ons liep de chirurg vd Peet. Hij was onderweg naar Frank. We treffen elkaar dus tegelijk op de afdeling.
Morgen om 8.00/8.30 uur wordt Frank opgehaald en klaar gemaakt voor de operatie. Om 9.30 uur begint de operatie. De operatie duurt 4 tot 6 uur. Na de operatie komt Frank op de IC. Ik wordt gebeld en daarna mag ik even naar hem toe.
We voelen ons allebei rustig. We worden dus echt gedragen, want waar komt anders die rust vandaan?! Om half 8 neem ik afscheid van Frank. We besluiten om toch zijn mobiel daar te laten. Zo kunnen we toch nog even bellen vanavond. Als hij gaat slapen doet hij hem uit. Ik wens van harte dat hij een fijne en rustige nacht mag krijgen. Hij is niet alleen en dat weten we allebei. Toch blijft het niet leuk om het daar achter te laten, en te weten dat hij morgen de gang naar de OK zonder mij moet maken. Ik weet dat hij niet alleen is en dat maakt me rustig.
We zijn dus vandaag na een heerlijke tussenstop weer in de trein gestapt. De reis gaat verder naar een volgend station en we weten dat we een goede Machinist hebben
zaterdag 21 mei 2011
Terug uit Parijs
We zijn weer thuis! Door opa en Lysanne zijn we opgehaald van het station.
Het was heerlijk in Parijs. Lekker weer gehad, veel gezien en ook op z'n tijd gerust. Een uitgebreid verslag volgt later.
Nu opmaken voor de volgende stap: de operatie.
Het was heerlijk in Parijs. Lekker weer gehad, veel gezien en ook op z'n tijd gerust. Een uitgebreid verslag volgt later.
Nu opmaken voor de volgende stap: de operatie.
woensdag 11 mei 2011
Normaal
Het lijkt wel of het "normaal" is, alsof er niks aan de hand is. Frank eet gewoon net als ons en zonder pijn. Frank voelt zich positief. Frank heeft weer praatjes en grapjes. Frank is deze week voor halve dagen naar zijn werk. Frank is vanavond naar volleybal. Frank gaat naar de fysio en geeft zich helemaal. Hij helpt mee in huis en met de kinderen. De oude Frank is terug. Wel bijzonder want een aantal weken geleden lag hij voor pampers in het ziekenhuis. En nu hij heeft er nu zin in en haalt hij alles uit de dag wat hij eruit kan halen (qua energie). We zijn zondag op de fiets naar de kerk geweest. De chirurg zei dat hij in goede conditie moest zijn, dus veel lopen en fietsen. En daar geven we maar gehoor aan.
Lysanne is blij. Telkens als er iemand bij ons ook visite is vertelt ze heel blij dat papa nu geen slangetje meer heeft. Ze zegt ook wel eens tegen Frank als ze een kus geeft: "Deze wang vond ik eng hè? Nu niet meer!" Wat een leuke ontwikkeling is, Lysanne trekt veel meer naar Frank dan eerder. Voorheen was ze niet bij mij weg te slaan en moest ik alles doen. Alleen als ik weg was dan was papa prima. En nu klimt ze steeds vaker bij Frank op schoot en krijgt Frank een hand als we boodschappen doen. Heel erg leuk om te zien. En voor Frank natuurlijk ook heel fijn.
Ik laat Lysanne 's middags niet meer naar bed gaan. Gister was ze bij Rollebol en daar heeft ze 's middags geslapen, vervolgens is ze om 21.00 uur nog wakker. Het is toch wel erg lekker dat ze snel slaapt als ze op bed ligt. Dat betekent ook dat wij niet meer even kunnen liggen als we moe zijn. Vanmiddag hebben we haar achter een filmpje gezet, maar echt geslapen heb ik niet. Het is wel een draaikont hoor. Dus vanavond maar vroeg naar bed. De vakantie heeft me heel erg goed gedaan maar nu ik twee dagen heb gewerkt ben ik weer bijna terug bij af. Dat is een beetje overdreven maar ik ben wel moe van die twee dagen.
Daan is ziek. Ik merkte maandag al dat hij niet al te fit was. Hij voelde erg warm, maar echt koorts heeft hij nog niet gehad deze dagen, maar wel flinke verhoging. Hij is gister wel naar Rollebol geweest en daar ging het verder prima alleen was hij veel rustiger en stiller. (dat viel wel op) Gister avond wakker geworden en dat gebeurt echt nooit. Hij wil niks eten en dat gebeurt ook nooit. En vandaag ontdekte ik allerlei vlekjes op zijn buik en rug. Het zal wel de 5e of 6e ziekte zijn. Hij is er echt niet fit van. Veel minder actief en hij heef bijna de hele dag op bed gelegen. Nog maar even aanzien.
Gelukkig heeft hij het nu en niet als Frank weer in het ziekenhuis ligt. Ik zou het niet fijn vinden om hem nu bij anderen te brengen. Want ik merk wel dat hij het liefste bij mama is. En dan komt hij heerlijk bij me knuffelen.
Frank is vanmiddag gebeld door het ziekenhuis. De operatie datum is bekend: 24 mei 2011. Spannend! Je wil de hele tijd weten waar je aan toe bent, en nu je een datum weet, wil je het eigenlijk weer niet weten. Ik merk dat ik er wel wat zenuwachtig van wordt. Want vandaag over twee weken dan is het al achter de rug. Zo snel is het al. Nog maar niet te veel aan denken. Eerst nog naar Parijs en nog even genieten dat het momenteel even normaal is.
Lysanne is blij. Telkens als er iemand bij ons ook visite is vertelt ze heel blij dat papa nu geen slangetje meer heeft. Ze zegt ook wel eens tegen Frank als ze een kus geeft: "Deze wang vond ik eng hè? Nu niet meer!" Wat een leuke ontwikkeling is, Lysanne trekt veel meer naar Frank dan eerder. Voorheen was ze niet bij mij weg te slaan en moest ik alles doen. Alleen als ik weg was dan was papa prima. En nu klimt ze steeds vaker bij Frank op schoot en krijgt Frank een hand als we boodschappen doen. Heel erg leuk om te zien. En voor Frank natuurlijk ook heel fijn.
Ik laat Lysanne 's middags niet meer naar bed gaan. Gister was ze bij Rollebol en daar heeft ze 's middags geslapen, vervolgens is ze om 21.00 uur nog wakker. Het is toch wel erg lekker dat ze snel slaapt als ze op bed ligt. Dat betekent ook dat wij niet meer even kunnen liggen als we moe zijn. Vanmiddag hebben we haar achter een filmpje gezet, maar echt geslapen heb ik niet. Het is wel een draaikont hoor. Dus vanavond maar vroeg naar bed. De vakantie heeft me heel erg goed gedaan maar nu ik twee dagen heb gewerkt ben ik weer bijna terug bij af. Dat is een beetje overdreven maar ik ben wel moe van die twee dagen.
Daan is ziek. Ik merkte maandag al dat hij niet al te fit was. Hij voelde erg warm, maar echt koorts heeft hij nog niet gehad deze dagen, maar wel flinke verhoging. Hij is gister wel naar Rollebol geweest en daar ging het verder prima alleen was hij veel rustiger en stiller. (dat viel wel op) Gister avond wakker geworden en dat gebeurt echt nooit. Hij wil niks eten en dat gebeurt ook nooit. En vandaag ontdekte ik allerlei vlekjes op zijn buik en rug. Het zal wel de 5e of 6e ziekte zijn. Hij is er echt niet fit van. Veel minder actief en hij heef bijna de hele dag op bed gelegen. Nog maar even aanzien.
Gelukkig heeft hij het nu en niet als Frank weer in het ziekenhuis ligt. Ik zou het niet fijn vinden om hem nu bij anderen te brengen. Want ik merk wel dat hij het liefste bij mama is. En dan komt hij heerlijk bij me knuffelen.
Frank is vanmiddag gebeld door het ziekenhuis. De operatie datum is bekend: 24 mei 2011. Spannend! Je wil de hele tijd weten waar je aan toe bent, en nu je een datum weet, wil je het eigenlijk weer niet weten. Ik merk dat ik er wel wat zenuwachtig van wordt. Want vandaag over twee weken dan is het al achter de rug. Zo snel is het al. Nog maar niet te veel aan denken. Eerst nog naar Parijs en nog even genieten dat het momenteel even normaal is.
vrijdag 6 mei 2011
Parijs
Vanmiddag zijn wij bij het reisbureau geweest. Over twee weken zitten we in Parijs!!! Het was even een zoektocht om de juiste combinatie te vinden van hotel en treinreis. Veel hotels hadden geen plek meer. Maar het is uiteindelijk gelukt. We vertrekken woensdag morgen om 8.15 uit Amsterdam met de Thalys en zijn rond 11.30 in Parijs. En ook gewoon 4 dagen. We komen zaterdag avond pas weer terug. Het is zo eigenlijk geen weekend maar zo hoef ik maar 1 dag vrij van mijn werk. Ik heb er echt zo'n zin in. Oppas werd ook al gelijk aangeboden. Mijn ouders komen deze dagen bij ons thuis. We hadden eigenlijk het plan om naar Parijs te gaan als alles achter de rug is. Maar na de operatie weet je maar nooit hoe het gaat, en hoe snel alles weer 'normaal' is. Dus toen wij gistermiddag in de auto zaten weer terug naar huis, zeiden we tegen elkaar: "Misschien moeten we nú naar Parijs gaan".
Verder was het vandaag een lekker rustig dagje. Frank heeft vanmorgen de kinderen lopend naar Rollebol gebracht. Lysanne mocht op haar eigen fiets. Dat vond ze wel heel leuk. Ze mocht zelfs met het buiten spelen ook even met haar eigen fiets spelen.
Ik ben vanmiddag even naar de kapper geweest. En toen ik terug kwam zijn we eerst langs de apotheek gelopen. We hebben echt zoveel medicijnen nu in huis. Telkens als Frank weer thuis kwam uit het ziekenhuis lag er weer een lading klaar bij de apotheek, terwijl de vorige lading nog lang niet op was. We hebben voor de zekerheid van een aantal medicijnen 1 doosje gehouden en de rest hebben we weer terug gebracht. Dat voelt ook wel heel erg lekker moet ik zeggen. Het wordt in elk geval een stuk veiliger in huis. Niet dat de kinderen bij de pillen konden, want we hadden ze natuurlijk goed verstopt. Maar het voelt wel lekker dat je geen chemopillen en morfine meer in huis hebt.
Van de apotheek zijn we via de tandarts (want daar moeten we tussendoor ook nog naar toe voor controle) gegaan om een afspraak te maken en zo door naar het reisbureau, en daar hebben we de rest van de middag gezeten. Ik ben op een gegeven moment weggegaan om de kinderen te halen en toen ik thuis kwam stond er eten (letterlijk) op de stoep. Heerlijke lasagne.
Vanavond hebben we bij de buren nog even in de tuin gezeten. Het is heerlijk zomers weer. En straks op tijd naar bed, alvast lekker dromen over Parijs...
Verder was het vandaag een lekker rustig dagje. Frank heeft vanmorgen de kinderen lopend naar Rollebol gebracht. Lysanne mocht op haar eigen fiets. Dat vond ze wel heel leuk. Ze mocht zelfs met het buiten spelen ook even met haar eigen fiets spelen.
Ik ben vanmiddag even naar de kapper geweest. En toen ik terug kwam zijn we eerst langs de apotheek gelopen. We hebben echt zoveel medicijnen nu in huis. Telkens als Frank weer thuis kwam uit het ziekenhuis lag er weer een lading klaar bij de apotheek, terwijl de vorige lading nog lang niet op was. We hebben voor de zekerheid van een aantal medicijnen 1 doosje gehouden en de rest hebben we weer terug gebracht. Dat voelt ook wel heel erg lekker moet ik zeggen. Het wordt in elk geval een stuk veiliger in huis. Niet dat de kinderen bij de pillen konden, want we hadden ze natuurlijk goed verstopt. Maar het voelt wel lekker dat je geen chemopillen en morfine meer in huis hebt.
Van de apotheek zijn we via de tandarts (want daar moeten we tussendoor ook nog naar toe voor controle) gegaan om een afspraak te maken en zo door naar het reisbureau, en daar hebben we de rest van de middag gezeten. Ik ben op een gegeven moment weggegaan om de kinderen te halen en toen ik thuis kwam stond er eten (letterlijk) op de stoep. Heerlijke lasagne.
Vanavond hebben we bij de buren nog even in de tuin gezeten. Het is heerlijk zomers weer. En straks op tijd naar bed, alvast lekker dromen over Parijs...
donderdag 5 mei 2011
Operatie
Vandaag in het ziekenhuis geweest bij chirurg vd Peet. De sonde is eruit. Dat was een paar tellen. Voordat we het wisten was die hele slang eruit getrokken. Het ziet er weer netjes uit, een echte 'bevrijding' voor Frank. Frank vond het wel spannend want de laatste dagen had hij wel veel last van zijn neus door die slang. Maar hij had helemaal geen tijd om dat aan de chirurg uit te leggen en te vragen of hij voorzichtig wilde doen. "Doorademen" zie hij, en zomaar was de slang er helemaal uit. Best nog wel een lange slang, trouwens. Wat zal Frank vannacht lekker slapen, zonder die slang tussen zijn wang en zijn kussen.
De operatie wordt een soort kijkoperatie vanuit de buik. Zo kunnen ze een groot deel van zijn maag weghalen en een stukje van zijn slokdarm. De operatie duur 4 uur (excl. voorbereiding van narcose enzo) Verder heeft hij een aantal dingen genoemd die 'mogelijk' van toepassing zijn. Net als bij de chemokuren weten ze van te voren niet hoe Frank zijn lichaam reageert. Dus ze kunnen wel suggesties doen maar het is gewoon afwachten. We hebben nog geen datum maar het zal over ongeveer drie weken zijn. We moeten vooral genieten van deze tijd benadrukte de chirurg omdat dit de beste periode is in het hele proces. Dit heeft ons doen besluiten om nog een weekend met z'n tweeën weg te gaan. En dat geeft gelijk alweer energie want we hebben er allebei al heel erg veel zin in.
We zijn ook nog langs de afdeling anesthesie geweest. Toen wij de eerste keer in het VU waren hebben we hier ook een uitgebreid gesprek gehad. Dat is nog niet zo heel lang geleden (3 febr.) maar er is ondertussen zoveel gebeurd dat we het allemaal niet meer weten over de narcose voor, tijdens en na de operatie. Pff, als je dan al die details hoort over de operatie dan vind ik het wel spannend hoor. Het is natuurlijk iets wat we uit handen moeten geven. Nog maar niet te veel over nadenken.
Daarna de kinderen weer opgehaald. We zijn nog even op zoek geweest naar nieuwe schoenen voor Daan. Zijn slofjes die hij nu heeft zien er niet meer uit. En omdat hij net loopt mag hij nog niet op echte schoenen. Bij de aktie sport hadden ze niet meer zijn maat. Dus gingen we even kijken bij een schoenenzaak. Daar zagen we wel een paar leuke schoenen. En volgens de verkoper mag hij nu al wel lopen om schoenen met een flex zool. Staat echt vet stoer. Zo'n klein mannetje met schoenen. En het lopen met deze schoenen gaat ook prima. Nou ziet het er in elk geval weer netjes uit als hij ergens naar toe gaan.
De operatie wordt een soort kijkoperatie vanuit de buik. Zo kunnen ze een groot deel van zijn maag weghalen en een stukje van zijn slokdarm. De operatie duur 4 uur (excl. voorbereiding van narcose enzo) Verder heeft hij een aantal dingen genoemd die 'mogelijk' van toepassing zijn. Net als bij de chemokuren weten ze van te voren niet hoe Frank zijn lichaam reageert. Dus ze kunnen wel suggesties doen maar het is gewoon afwachten. We hebben nog geen datum maar het zal over ongeveer drie weken zijn. We moeten vooral genieten van deze tijd benadrukte de chirurg omdat dit de beste periode is in het hele proces. Dit heeft ons doen besluiten om nog een weekend met z'n tweeën weg te gaan. En dat geeft gelijk alweer energie want we hebben er allebei al heel erg veel zin in.
We zijn ook nog langs de afdeling anesthesie geweest. Toen wij de eerste keer in het VU waren hebben we hier ook een uitgebreid gesprek gehad. Dat is nog niet zo heel lang geleden (3 febr.) maar er is ondertussen zoveel gebeurd dat we het allemaal niet meer weten over de narcose voor, tijdens en na de operatie. Pff, als je dan al die details hoort over de operatie dan vind ik het wel spannend hoor. Het is natuurlijk iets wat we uit handen moeten geven. Nog maar niet te veel over nadenken.
Daarna de kinderen weer opgehaald. We zijn nog even op zoek geweest naar nieuwe schoenen voor Daan. Zijn slofjes die hij nu heeft zien er niet meer uit. En omdat hij net loopt mag hij nog niet op echte schoenen. Bij de aktie sport hadden ze niet meer zijn maat. Dus gingen we even kijken bij een schoenenzaak. Daar zagen we wel een paar leuke schoenen. En volgens de verkoper mag hij nu al wel lopen om schoenen met een flex zool. Staat echt vet stoer. Zo'n klein mannetje met schoenen. En het lopen met deze schoenen gaat ook prima. Nou ziet het er in elk geval weer netjes uit als hij ergens naar toe gaan.
woensdag 4 mei 2011
Leuke dingen
pff, dan is het rustig met bijwerkingen en ziekenhuisbezoekjes maar dat wil niet zeggen dat je 'gewoon' verder kunt gaat. Nu is het de kunst om een goede balans te vinden in wat Frank en ik ieder afzonderlijk het liefste willen doen om bij te tanken. We hebben allebei hetzelfde meegemaakt in de afgelopen weken maar ieder op een heel eigen manier. En hebben (merken we nu) allebei een eigen manier om onze rust te nemen. Morgen hebben we een afspraak in het ziekenhuis met de chirurg vd Peet. Ik verwacht er eigenlijk niet veel van, want dan kan het ook niet tegenvallen. Het zal me niks verbazen als hij zegt: "Het ziet er goed uit, kom over 2 weken maar weer terug". Het zou mooi zijn als we een operatie-datum horen. Dan kunnen we de komende weken een beetje gaan invullen naar onze eigen wensen. We wachten het gewoon af.
Zo langzamerhand begin ik te merken dat deze vakantie mij heel erg goed doet. Ik begin in mijn hoofd ook meer ruimte te krijgen om dingen in huis te organiseren (denk aan schoonmaken enzo). Het voelt heerlijk, een beetje alsof je weer 'de oude' bent. Ook met de kinderen samen zijn is heerlijk. Ook Frank onderneemt meer met de kinderen al is hij nog wel sneller geïrriteerd als de kids niet direct doen wat hij wil. Dat vind ik nog wel wat lastig.
Zaterdag hebben we een gezellige dag gehad. Om 20.00 uur waren we thuis en de kids waren bekaf. Frank voelde zich ook moe. Maar hij is wel de hele dag bij ons geweest. Misschien dat hij 's middags nog even zou gaan liggen maar hij is gewoon mee geweest naar de vrijmarkt. We hebben niks gekocht. Lysanne heeft nog op een paardje gereden. Stoere meid dat ze is. Voor een poes en een hond is ze bang maar op een paard gaat ze gewoon zitten. En ze wilde niet eens op de allerkleinste want die was 'te klein'. En als afsluiting zijn we nog bij de springkussen geweest. Volgens mij kun je een kind geen groter plezier doen. Zelfs Daan werd boos toen ik hem er af haalde.
Zondag is Frank meegeweest naar de kerk. En 's middags is hij alleen gegaan. Ik ben toen met de kinderen naar de kinderboerderij (bij ons in het park) geweest. Maar we waren net te laat want de kinderboerderij ging alweer dicht. Dan nog maar even naar de speeltuin.
Maandag zijn we naar de dierentuin geweest in Tuitjehorn. Ligt heel dicht bij Alkmaar. Het is ook geen grote dierentuin maar voor de kinderen wel heel erg leuk. En er is ook een speeltuin, dus dat maakt het helemaal compleet. Na het middageten zijn we vertrokken. Lysanne vond het leuk om alle dieren te zien. Vlak bij de uitgang waren de aapjes en deze konden uit hun hok komen. Maar dat vond Lysanne toch wel een beetje spannend. Maar het was wel een hele gezellige dag. Toen we thuis kwamen is Daan nog even naar bed geweest en hebben we als afsluiting nog patat gegeten.
Dinsdag zijn de kinderen naar Rollebol geweest. Lysanne neemt deze dag afscheid van de peuters. Een traktatie maken is me niet gelukt en dat maakte ook helemaal niks uit. Nu zit ze officieel bij de 3+. Ze praat er zelf ook steeds over. Ik mag nu geen Rollebol meer zeggen maar 3+!!
Frank heeft deze dag een telefonische afspraak met dr Verheul. Omdat hij al een tijdje niks hoort van Frank weet hij dat het goed gaat. Hij is blij te horen dat alles zo goed gaat. Frank is inmiddels ook weer 5 kilo aangekomen (die hij door de diarree snel verloren was) En inmiddels staat de sondepomp al een week stil. Wat hem betreft mag de sondevoeding eruit. Maar voor de zekerheid wil hij graag dat we het gaan overleggen met dr vd Peet. Jammer we hadden gehoopt dat hij er vandaag uit mocht. Maar we moeten nog twee daagjes wachten. Om half 4 kwam Karin (wijkverpleegkundige oncologie) en het was de bedoeling dat zij de slang eruit zou trekken. Dat heeft ze dus niet gedaan maar we hebben wel fijn met haar gepraat.
En vandaag zijn we naar de holle bolle boom geweest (holle boze zegt Lysanne) Op de terugweg in de auto zaten er twee kinderen op de achterbank met knalrode wangen. Allebei voor zich uit te staren, elk moment konden ze in slaap vallen. Dat zegt al genoeg volgens mij. Wat hebben ze het druk gehad. Daan kon ook geen moment stil zitten. De springkussen was voor beide favoriet. Lysanne vond de ballenbak ook heel leuk. Ze stapte overal gewoon alleen op af. Heel stoer. En voor Daan was er in het midden een soort pleintje met allemaal speeldingen voor zijn leeftijd. Heel erg gezellig.
Bewust doen we deze week allemaal leuke dingen met elkaar. En ik merk dat het me erg goed doet. Voor Frank zijn het best wel drukke dagen. We houden het natuurlijk in de gaten want hij moet niet teveel doen. Karin vertelde dat vermoeidheid ook een bijwerking is. Want het geeft aan dat het nog niet over is. Daarom zoeken we ook leuke dingen dicht bij huis. Dan kost het een paar uurtjes en dan zijn we weer thuis. Voor de kinderen is dat lang zat.
Zo langzamerhand begin ik te merken dat deze vakantie mij heel erg goed doet. Ik begin in mijn hoofd ook meer ruimte te krijgen om dingen in huis te organiseren (denk aan schoonmaken enzo). Het voelt heerlijk, een beetje alsof je weer 'de oude' bent. Ook met de kinderen samen zijn is heerlijk. Ook Frank onderneemt meer met de kinderen al is hij nog wel sneller geïrriteerd als de kids niet direct doen wat hij wil. Dat vind ik nog wel wat lastig.
Zaterdag hebben we een gezellige dag gehad. Om 20.00 uur waren we thuis en de kids waren bekaf. Frank voelde zich ook moe. Maar hij is wel de hele dag bij ons geweest. Misschien dat hij 's middags nog even zou gaan liggen maar hij is gewoon mee geweest naar de vrijmarkt. We hebben niks gekocht. Lysanne heeft nog op een paardje gereden. Stoere meid dat ze is. Voor een poes en een hond is ze bang maar op een paard gaat ze gewoon zitten. En ze wilde niet eens op de allerkleinste want die was 'te klein'. En als afsluiting zijn we nog bij de springkussen geweest. Volgens mij kun je een kind geen groter plezier doen. Zelfs Daan werd boos toen ik hem er af haalde.
Zondag is Frank meegeweest naar de kerk. En 's middags is hij alleen gegaan. Ik ben toen met de kinderen naar de kinderboerderij (bij ons in het park) geweest. Maar we waren net te laat want de kinderboerderij ging alweer dicht. Dan nog maar even naar de speeltuin.
Maandag zijn we naar de dierentuin geweest in Tuitjehorn. Ligt heel dicht bij Alkmaar. Het is ook geen grote dierentuin maar voor de kinderen wel heel erg leuk. En er is ook een speeltuin, dus dat maakt het helemaal compleet. Na het middageten zijn we vertrokken. Lysanne vond het leuk om alle dieren te zien. Vlak bij de uitgang waren de aapjes en deze konden uit hun hok komen. Maar dat vond Lysanne toch wel een beetje spannend. Maar het was wel een hele gezellige dag. Toen we thuis kwamen is Daan nog even naar bed geweest en hebben we als afsluiting nog patat gegeten.
Dinsdag zijn de kinderen naar Rollebol geweest. Lysanne neemt deze dag afscheid van de peuters. Een traktatie maken is me niet gelukt en dat maakte ook helemaal niks uit. Nu zit ze officieel bij de 3+. Ze praat er zelf ook steeds over. Ik mag nu geen Rollebol meer zeggen maar 3+!!
Frank heeft deze dag een telefonische afspraak met dr Verheul. Omdat hij al een tijdje niks hoort van Frank weet hij dat het goed gaat. Hij is blij te horen dat alles zo goed gaat. Frank is inmiddels ook weer 5 kilo aangekomen (die hij door de diarree snel verloren was) En inmiddels staat de sondepomp al een week stil. Wat hem betreft mag de sondevoeding eruit. Maar voor de zekerheid wil hij graag dat we het gaan overleggen met dr vd Peet. Jammer we hadden gehoopt dat hij er vandaag uit mocht. Maar we moeten nog twee daagjes wachten. Om half 4 kwam Karin (wijkverpleegkundige oncologie) en het was de bedoeling dat zij de slang eruit zou trekken. Dat heeft ze dus niet gedaan maar we hebben wel fijn met haar gepraat.
En vandaag zijn we naar de holle bolle boom geweest (holle boze zegt Lysanne) Op de terugweg in de auto zaten er twee kinderen op de achterbank met knalrode wangen. Allebei voor zich uit te staren, elk moment konden ze in slaap vallen. Dat zegt al genoeg volgens mij. Wat hebben ze het druk gehad. Daan kon ook geen moment stil zitten. De springkussen was voor beide favoriet. Lysanne vond de ballenbak ook heel leuk. Ze stapte overal gewoon alleen op af. Heel stoer. En voor Daan was er in het midden een soort pleintje met allemaal speeldingen voor zijn leeftijd. Heel erg gezellig.
Bewust doen we deze week allemaal leuke dingen met elkaar. En ik merk dat het me erg goed doet. Voor Frank zijn het best wel drukke dagen. We houden het natuurlijk in de gaten want hij moet niet teveel doen. Karin vertelde dat vermoeidheid ook een bijwerking is. Want het geeft aan dat het nog niet over is. Daarom zoeken we ook leuke dingen dicht bij huis. Dan kost het een paar uurtjes en dan zijn we weer thuis. Voor de kinderen is dat lang zat.
Abonneren op:
Posts (Atom)