2e keer

Ik zit nu naast Frank zijn bed. Hij ligt heerlijk te slapen. Er is zojuist voor de 2e keer een kijkoperatie geweest voor de stent. (dit gaat via de keel met een klein roesje) Vorige week is het plaatsen van de stent wel gelukt maar waarschijnlijk zit hij niet helemaal goed waardoor Frank steeds pijn blijft houden. De afgelopen week heeft de stent niet gebracht wat wij hadden verwacht. De hele week heeft Frank bijna niet gegeten. Gelukkig wel gedronken. Hij heeft veel op bed gelegen en hij keerde steeds meer in zichzelf. We hebben zelfs vrijdag nog bij de EHBO gezeten omdat de pijn gewoon niet onder controle te krijgen was. De arts wilde hem graag zien. Daarna is de medicatie verhoogt en wilden ze wachten tot na het weekend om er iets aan te doen. Met medicatie was het wel 'te doen' maar dat is natuurlijk geen oplossing.

En dat: 'Er iets aan doen', is dus vandaag gebeurd. Om 14.00 uur moesten we ons weer melden. Ik heb in het zonnetje gezeten om te wachten. En nu is het alweer achter de rug. Zojuist is de professor bij Frank geweest en vertelde wat hij heeft gedaan. De stent iets terug getrokken, toen iets gedraaid en daarna weer geplaatst. Frank heeft nu geen pijn. Lijkt het dan toch eindelijk de goede kant op te gaan......? Frank schrok wakker en vroeg wanneer ze gingen beginnen. En toen was het al klaar!! Dat vind ik zo heerlijk voor hem. De vorige keer heeft hij ook tijdens de ingreep veel pijn gehad, het roesje van toen was niet voldoende. Hij zag er vandaag als een berg tegenop. Nu heeft hij geen pijn en heeft hij er niks van meegemaakt. Wat een heerlijkheid voor hem.
Nu eerst maar even lekker uitslapen.

Vanmorgen hadden we ook een afspraak met oncoloog dr. Verheul. Frank zijn bloed is weer getest en dit is weer prima in orde. Zoals altijd. Frank heeft altijd overal last van, niks gaat vanzelf maar zijn bloed is wel altijd prima in orde. Nou gelukkig maar.
De oncoloog wilde in principe vandaag al wel beginnen met de nieuwe chemokuur. We vertelden dat we vanmiddag nog een gastroscopie hebben voor de stent. Hierdoor is de chemokuur uitgesteld toe volgende week dinsdag. Zo heeft Frank ook nog een beetje de tijd om bij te komen en weer aan te sterken.

Lysanne en Daan zijn vandaag naar Rollebol, dus voor hun zijn er geen bijzondere dingen. Ze worden (voor de zekerheid) opgehaald door Rinke of Renske. De vorige keer zou het ook een kleine ingreep zijn en uiteindelijk moest Frank een nachtje blijven. Dus nu nemen we geen risico's. We zijn op het ergste voorbereid dan kan het alleen maar meevallen. De vorige keer waren we misschien tè optimistisch en zijn we keihard naar beneden gedonderd.. Zo stel je steeds je verwachtingen bij.
Maar voor de kids is het geen probleem dat ze bij hun gaan eten. Juist leuk!!

Het was heerlijk dat ze na het logeren weer thuis kwamen. Uiteindelijk kwamen ze pas donderdag weer thuis. Lysanne vond het wel lang hoor en had best wel een beetje last van heimwee. Maar ja, wij wisten ook niet zo goed hoe het allemaal zou gaan lopen.
En toen ze eenmaal thuis waren, allebei helemaal enthousiast. Ook Daan loopt met open armen naar me toe en schreeuwt heel hard als hij papa ziet en weet niet hoe snel bij bij papa moet komen, ook Lysanne trouwens. Heel gaaf om te zien. Lysanne zei wel drie keer: "Ik ben zo blij dat jij er weer bent". En toen hield ze me heeeel stijf vast. Het is fijn dat ze weer thuis zijn. Het gaf ook gelijk weer wat afleiding. En ik vind het ook heel fijn om te merken dat ze ondanks de ziekte van Frank, en alle stress enzo wat erbij komt kijken. toch het liefste thuis zijn. Doet me wel goed om dat te merken.
Mijn ouders hebben ze thuisgebracht en zijn 2 nachtjes gebleven. Samen hebben we het hele huis schoon gemaakt want dat was ook heel hard nodig. Heerlijk.

Nu nog wachten tot Frank wakker is en dan naar huis, zonder pijn hoop ik. En dan gaat de zon weer een beetje schijnen bij ons in huis denk ik.