Volgende stap

Ik zit naast Frank zijn bed. Frank ligt op bed (te slapen) en de eerste chemo van deze stap druppelt.... Spannend hoe dit nou weer zal gaan. Frank was erg zenuwachtig en emotioneel vanmorgen. Het valt ook allemaal niet mee wat we moeten doorstaan. De arts verwacht weinig bijwerkingen, maar bij Frank weet je het maar nooit en dat maakt het zo onzeker en spannend. We wachten het af en leggen het in God handen.

De eerste dagen na de herplaatsing van de stent leek er verbetering te komen in het eten. Elke dag ging het een stukje beter. Zowiezo een groot verschil met die week ervoor. Wat dat betreft is de zon wel meer gaan schijnen in huis. Tot donderdagavond. Na het avondeten kwam alles er weer uit. Waar komt dit nou weer vandaag? Vanaf toen was het weer wisselvallig. Frank voelt zich misselijk (wat het eten ook niet bevorderd) Hij is heel veel moe, heeft soms pijn, en het eten gaat moeizaam. Niet dat het eten blijft 'hangen' hoor, integendeel, wat dat betreft doet de stent zijn werk. Maar zodra het eten in de maag is, valt het niet lekker. En af en toe komt dat kleine beetje eten er weer uit. Zijn maag is toch nog niet helemaal in orde. Er zit natuurlijk een wondje door de stent (omdat deze de eerste keer te ver in de maag stak) en er is een schimmelinfectie ontstaan in zijn slokdarm. Ook heeft Frank geen ontlasting en dit kan volgens de dokter ook de misselijkheid veroorzaken. En voor dit alles komen er aardig wat medicijnen in zijn maag. Wat ook niet echt positief werkt lijkt mij.
Al met al geen fijne week gehad. Het zorgt er in elk geval voor dat Frank niet echt positief is. Dat is lastig om te zien, ik kan zo weinig voor het doen. Zodra Frank weer wat praatjes heeft, dan voel ik me ook weer beter. Je kan aan Frank echt heel goed merken als het weer wat de goede kant op gaat. Ik ben benieuwd hoe de komende dagen gaan.

De chemokuur is klaar. De 'lijnen' worden nu nog doorgespoeld en dan is de eerste chemo een feit. Daarna mogen we naar huis. Ik heb nog geen andere berichten gehoord, dus ik ga daar ook vanuit. De tussentijdse controle's waren ook steeds goed, dus misschien valt het mee voor vandaag.

Frank mag inderdaad mee naar huis. Heerlijk. Hij is wel heel erg moe. Zo moe dat hij thuis direct in bed is gedoken. 's Middags om 16.00 uur kwam Karin (oncologie wijkverpleegkundige) nog langs maar Frank was slecht wakker te krijgen. Hij is ook in bed blijven liggen. Om 20.45 uur kwam Frank uit bed. Hij ging een broodje eten en voelt zich eigenlijk wel prima. Niet misselijk en geen pijn. En het broodje is binnen gebleven.