Gewoon

Gewoon is de titel van deze blog. Gewoon omdat het aardig weer gewoon begint te worden. Het gaat goed bij ons. Frank heeft nagenoeg geen last van zijn val van de trap. Zelfs bijna geen spierpijn. Alleen een hele blauwe plek op zijn onderarm.
Vandaag is Frank weer naar het ziekenhuis geweest voor een chemokuur. Dit ging goed. Hij heeft dan wel een hele witte gelaatskleur (dat is morgen weer over) en is erg moe. 's Middags gaat hij dan even lekker slapen. De kinderen zijn op dinsdag altijd naar Rollebol en ik heb de hele dag op school gezeten. Ik hoef nog niet voor de klas maar ik mag naar school komen wanneer ik dat wil. Vandaag heb ik me druk gemaakt om alle prikborden en ze voorzien van een nieuw laagje verf. Tot 1 nov. is er vervanging voor me en hoef ik met niet druk te maken om de klas. Dat is erg fijn want er staan nog wat vakanties op de planning.

Frank heeft vorige week donderdag, vrijdag en afgelopen maandag een ochtend gewerkt. Hij vind het heerlijk. Daarna is hij wel moe en gaat hij 's middags even slapen. Het is erg lekker om zo weer een beetje de draad van het 'gewone' leven op te pakken. Toch is het soms wel lastig te merken dat Frank niet de 'oude' is. Voor Frank lastig om te accepteren dat je niet meer alles kan, en voor mij lastig om te merken dat je de taken thuis niet echt kunt verdelen. Het is steeds zoeken naar een juiste balans. Geef je 1 dag iets extra's dan weet je dat je de volgende dag moet inleveren...

Ik heb zondag weer gezongen met de band. Dat was ook heel erg fijn. Het was eerst al heerlijk om met de band te repeteren zaterdag. Toen ging het al heel goed. Ik vond het spannend hoe het zou gaan in de kerkdienst. Ik had me voor genomen om maar gewoon te gaan zingen, niemand aan kijken en al helemaal niet bij na te denken wat ik zing. Maar het ging boven verwachting goed. Ik voelde me niet eens zenuwachtig. Vlak voor de solo vroeg ik me zelf af waarom ik me niet zenuwachtig voelde. En ik ontdekte dat het wachten op een uitslag in het ziekenhuis vele malen spannender is. Dit gaf me een bepaalde relax-heid. En ook de ervaring dat het thuis zo goed gaat dat je weer met de band mee kan doen geeft ook een bepaalde kracht. Het was ook fijn om te horen dat er weer zoveel mensen van hebben genoten.

Kortom, we genieten volop van al deze mooie dagen en deze mooie tijd die God ons geeft. Dank U Heer!