Camping

We zijn weer thuis. De kinderen liggen in bed. Toen ze in bad zaten heb ik hun tassen weer leeg gepakt. Ik denk dat ze 90% niet aan hebben gehad. Wat was het prachtig weer! Wat hebben wij genoten en de kinderen ook (en ook opa en oma, wat was het gezellig).

Vrijdag zaten we om 11.00 uur in een volgepakte auto. Frank merkte al direct dat hij teveel achter elkaar deed (douchen en toen meehelpen de auto inpakken) en moest eerst even bijkomen. Lysanne mocht daarom voorin zitten en Frank ging achterin. Zo kon Frank beter 'hangen'. En na drie warme uren in de auto stond opa bij de poort en konden we de camping op rijden. Het was heerlijk om daar te zijn. Het ging ook heel goed met Frank. Frank heeft donderdagavond weer een beetje met ons meegegeten. We aten spagetti en ik dacht dat ie qua smaak ook wel goed voor Frank zou zijn. En het ging heel goed. Dus op de camping heeft Frank ook steeds meer gegeten. Daaraan kun je dus ook zien dat de chemokuur zijn werk doet. Want voordat alles begon had Frank pijn bij het eten en nu gaat het goed, zonder pijn. De diarree is zo goed als verdwenen. Heel af en toe nog eens en extra naar de w.c. maar daar blijft het bij. Ook gebruikt Frank geen zalf en babydoekjes meer. Het begint weer een beetje gewoon voor Frank te worden. Ook heeft hij geen buikkrampen meer. Alleen de antibiotica voor de bacterie nog afmaken. Gelukkig gaat deze kuur goed. We merken nog geen bijwerking, dus die zal ook wel zijn werk doen.

Lysanne heeft de tijd van haar leven gehad. Op de spingkussen, in het zwembad, patatjes eten, bij opa en oma slapen, slaapmutsje (speciaal kwartiertje voor de kleintjes) vanmorgen vertelde ze dat ze niet naar huis wilde. Ze wil graag op de camping blijven. Zo leuk vindt ze het daar.
Daan deed het ook heel goed. We hadden een extra campingbedje als box mee. Nou dit is wel nodig want je kan geen moment rustig zitten. Hij klimt overal op en het lopen gaat ook steeds beter, dus hij is er zo vandoor. In het campingbedje ging prima. De hele dag schreeuwt hij 'opa' over de camping. Opa is zijn vriend. Het was ook heel fijn dat opa en oma er waren. Zo hadden wij nog meer rust. Doordat Lysanne bij mijn ouders mocht slapen, konden wij 's morgens lekker rustig aan doen. Want wij sliepen in een andere chalet. Daan sliep bij ons maar die is eigenlijk nooit vroeg wakker.
Zaterdag had Frank een hele goed dag. Het leek echt alsof die ziekte er niet was. Al waren en natuurlijk wel veel mensen die je raar nakijken, of meer bekenden die vragen wat er aan de hand is. Dus helemaal zonder is niet mogelijk. Maar het stond zeker niet meer op nummer 1. Heerlijk. Als dit de start is van de 6 weken rust tot de operatie dan ben ik (zijn wij) heel blij. Zondag ging het iets minder met Frank. Hij voelde zich wat minder goed dan zaterdag. Hij moest ook braken en zat gewoon niet lekker in zijn vel. Hij merkte het al toen hij 's morgens op stond. Het is heel vervelend maar het kan natuurlijk ook niet alleen maar goed gaan. 's Avonds begon hij ineens te huilen. Zomaar uit het niets. Gewoon maar even huilen. Dat lucht altijd op. En dat was ook zo. Gelukkig ging het vandaag wel weer heel goed. Om 15.00 uur kwamen we thuis. Gelukkig ging deze (terug) reis beter dan de heenreis. Helemaal geen file. Alleen 1x een brug op de afsluitdijk. Het was wel heel erg warm in de auto. Lysanne dacht dat ze in haar broek had geplast toen ze uit de auto kwam. Maar dat voelde zo omdat ze zolang in een warme auto heeft gezeten. Toen we thuis kwamen hebben we nog het zwem-badje gevuld voor de kinderen. Even afkoelen. Daan is daarna nog even naar bed geweest. Hij heeft in de auto niet geslapen. Alleen maar grote praatjes. Lysanne heeft wel geslapen. Voor het eten Daan weer uit bed gehaald en voor 19.00 uur liggen ze er allebei alweer in. De kinderen zijn ook moe van alle indrukken.
Frank ging nog helpen met de tassen naar boven brengen. Maar naar 2x de trap op en neer was Frank helemaal op. Conditioneel is het nog niks. Maar dat hebben ze vertelt dus daar kijken we niet van op.

En nu wij nog even op de bank en vanavond vroeg naar bed. We zijn ook moe. Moe van de hele dag (eigenlijk het hele weekend) buiten zijn en de terugreis. Het weekend was heerlijk, het heeft ons allemaal goed gedaan. En zeker voor herhaling vatbaar. Morgen nog een klein feestje, dan zijn we 9 jr. getrouwd!!