De afgelopen dagen waren erg donker. Vooral Frank zat ik een behoorlijke dip. Zondag begon het met die pijn die er extra bij kwam. Op zich is deze ronde de misselijkheid 'wel te doen', met pillen is dit aardig onder controle te houden. Maar Frank blijft zich moe en lusteloos voelen. Geen zin in visite en vooral veel op bed. En ja dan heb je natuurlijk ook alle tijd om na te denken. En in je eentje ga je niet ineens positief denken. Ik vind het lastig om dat om te buigen. Frank heeft de afgelopen dagen vaak gezegd dat hij zich niet zo wil voelen. En als ik dan zeg dat hij hier doorheen moet en eigenlijk geen keus heeft, dan heeft hij daar natuurlijk niet zo heel veel aan. Het veranderd zijn gevoel niet echt.
Ik heb gister gewerkt en het was ook een behoorlijk lange dag. Ik had nog een vergadering na schooltijd, daarna direct weggegaan om de kinderen op te halen en daarna snel naar huis. Kijk, dan is Frank wel een hele lange dag alleen geweest. Hij had ook niet echt behoefte aan mensen om hem heen. Maar zo was er ook geen afleiding. Vanmorgen probeerde ik voorzichtig om maar eens samen naar buiten te gaan. Maar hij vond het te koud en te nat en hij wilde vooral niet nog meer verkouden worden. Snap ik natuurlijk ook heel goed.
Vanmiddag is hij even met de buurman mee geweest iets op halen. Alleen maar in de auto zitten. En hij gaf zelf toe dat het hem goed gedaan heeft. Het zonnetje begon halverwege de middag ook te schijnen en daardoor werd alles weer een beetje vrolijker. Toen hij vanavond de telefoon opnam met een grap wist ik het zeker: Het gaat nu echt de goede kant weer op.
Vanmorgen kon ik een beetje uitslapen, Lysanne ging naar beneden rond 8.00 uur en Frank ook voor zijn pillen. Daan blijft vaak nog lekker liggen in zijn bed en op een gegeven moment werd het weer stil. Om 9.00 uur was ik wakker en ben ik maar eens naar beneden gegaan. Broodjes gesmeerd en maar eens bij Daan kijken. Hij lag nog heerlijk te slapen en werd niet eens wakker van de deur. Na een half uur maar weer eens gekeken. Nog steeds in dromenland. Om 10.00 uur heb ik hem maar eens wakker gemaakt. Nu wordt het toch wel eens tijd om wakker te worden.
Frank had het koud en die wilde graag in bad. Prima natuurlijk maar daardoor kon ik mij niet douchen. Dus we hebben de hele morgen in onze pyjama's gelopen. De kinderen zijn moe en rond 11.30 uur zaten we alweer achter een broodje. En om 12.00 uur lagen ze al weer in bed. Ook Daan. En omdat Lysanne ook vroeg of ze naar bed mocht, ben ik ook mijn bed weer in gedoken. Ik had toch mijn pyjama nog aan.
Zo was het dus best een rare dag. Om 15.00 uur heb ik me gedoucht en ik heb Daan om 16.00 uur weer wakker moeten maken. Hij heeft vandaag dus meer geslapen dan dat ie wakker is geweest. Na het fruit eten zijn we even naar buiten gegaan. Zonder Frank want die was met de buurman mee. Ik ben samen met de kinderen naar een schoenenwinkel gegaan. Om te kijken naar zomerschoenen voor Lysanne. En gevonden! Ik heb ze achteruit laten zetten, misschien dat we ze morgen even kunnen halen samen met Frank.
Vanavond nog bij de Ikea geweest. Ik werd gek van al het speelgoed wat Daan omver trekt. Samen met de buurman een kast opgehaald. Ik wist al precies wat ik wilde, dus ik hoefde niet te zoeken. Toen we thuis kwamen gelijk in elkaar gezet (of eigenlijk hebben we dat laten doen, heerlijk) En morgen maar het speelgoed uitzoeken en de kast inpakken.
Vanavond nog bij de Ikea geweest. Ik werd gek van al het speelgoed wat Daan omver trekt. Samen met de buurman een kast opgehaald. Ik wist al precies wat ik wilde, dus ik hoefde niet te zoeken. Toen we thuis kwamen gelijk in elkaar gezet (of eigenlijk hebben we dat laten doen, heerlijk) En morgen maar het speelgoed uitzoeken en de kast inpakken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten