Chemo 3.2 zo

Frank ligt al een uur op bed. Na twee hele goeie dagen. Is het vandaag weer helemaal mis. Hij heeft sinds vanmorgen diarree. Verliest hierdoor vocht en natuurlijk ook gewicht. We hebben vandaag veel contact gehad met het ziekenhuis, maar zolang Frank geen koorts heeft hoeft hij niet naar het ziekenhuis te komen. Gelukkig natuurlijk maar wel weer vervelend dat dit er nog bij komt. Het is natuurlijk iets wat we ook nog niet eerder hebben gehad dus dit kunnen we nu ook weer afstrepen. Frank voelt zich moe en vutloos. Hoe verder we op de dag kwamen hoe meer Frank zich zieker begon te voelen. Daarom ligt hij nu ook al op bed. Vannacht ook niet veel geslapen doordat hij vaak naar de w.c. moest. Hopen maar dat deze nacht heb weer wat doet opknappen.

Verder heb ik met de kinderen wel een mooie dag gehad. Vanmorgen met ze naar de kerk geweest op de fiets. Het is ook echt zo lekker weer. Toen we thuis kwamen wilde Lysanne direct in de zandbak en vanaf toen zijn we eigenlijk de hele dag buiten geweest. Daan een broodje en naar bed. Hij is toch altijd wel moe van een ochtendje spelen. Frank lag te wachten op een telefoontje van het ziekenhuis. We gingen er eigenlijk van uit dat we naar het ziekenhuis toe moesten. Maar toen ik terug kwam van de kerk hadden ze nog niet terug gebeld. (dus was ik blij dat ik toch weg ben gegaan met de kinderen) Uiteindelijk hoorden we dat Frank gewoon thuis kan blijven. Dus hoefden we ook niks te regelen voor de kinderen.

Vanmiddag na het slaapje van Daan nog met de kinderen naar het Geestmerambacht geweest. Rinke mee gevraagd, want Lysanne wilde wel graag met Maud spelen. (dit was misschien nodig als we naar het ziekenhuis moesten) Het was heel gezellig. lekker spelen met zand en water. Ook Daan was niet bij het water weg te slaan. Daarna nog even lekker een eindje gewandeld. Ik had Lysanne haar fiets meegenomen en de buggy voor Daan.
Het was Frank gelukt om het eten klaar te maken. Dus toen we thuis kwamen konden we gelijk eten. Daarna lekker in bad. En nu slapen ze allebei als roosjes. Het is fijn om te zien dat je kinderen genieten. Dat gaan we zeker vaker doen.

Vrijdag en zaterdag ging het dus goed met Frank. Donderdag was een behoorlijk dip-dag voor ons allebei. Ook de kinderen waren niet gezellig. Frank bleef maar in zijn negativiteit en ik kon het niet ombuigen. Ik snapte vooral niet waarom hij niks wilde. (want uiteindelijk is hij niet mee geweest die schoenen van Lysanne op te halen) En als hij 'last' van de kinderen had, dan ging hij naar boven. Maar ik kan dat natuurlijk niet. Het was zwaar om deze week de boel te draaien hier. Maar na donderdagavond kwam er een keerpunt. Henk is bij ons geweest en we hebben goed met elkaar gepraat. Gelijk mijn ouders gevraagd voor zaterdag of ze konden komen. Dan krijg ik een beetje rust en hebben we even tijd voor elkaar. Daarna ging het stukken beter. Frank is vrijdag naar de fysio geweest. Ik heb gewerkt. Want voor het eerst zag ik er heel erg naar uit om naar school toe te gaan. Even weg van thuis. Even zonder (mijn eigen) kinderen. En gelukkig was het ook fijn om daar te zijn.

Het is ongelooflijk wat er allemaal bij zo'n ziekte komt kijken. Het is niet alleen de behandeling, de bijwerking maar ook psychisch krijg je af en toe een klap. Maar goed, dit hebben we ook weer overleeft. We wachten nu maar weer af wat de komende dagen gaat brengen voor Frank. Het zou fijn zijn als het snel opknapt. Dan kunnen we langzaam aan een beetje gaan starten met aansterken, en genieten van de rust voor de operatie.