zondag 3 april 2011

Chemo 3.1 zo

Toch niet helemaal een rustig verloop. Frank heeft af en toe pijn in zijn borst. Voor de eerste keer gebeurde dit in het ziekenhuis. Toen volgden er gelijk allerlei controles, en die waren goed. Vannacht gebeurde het weer. Schrikken! Want de pijn zit in zijn linkerborst en daar zit ook je hart. Frank maakte mij wakker omdat het zo zeer deed, en kort daarna belde hij het ziekenhuis. Want het is donker en het is iets nieuws en je weet niet wat je moet doen, dus je maakt je gelijk weer zorgen. Het maakt Frank ook erg onzeker. We vielen allebei alweer een beetje in slaap toen de telefoon ging (het ziekenhuis zou terugbellen). De arts verzekerd ons dat het niet Frank zijn hart is. De nieuwe chemo is aan het werk, de tumor slinkt waardoor er meer ruimte komt in de opening van de slokdarm. Zijn maagklep krijgt meer ruimte, waardoor het zuur omhoog komt. En dat veroorzaakt de pijn. Later in de nacht kreeg Frank nog zo'n aanval maar daar heb ik niks van gemerkt want hij heeft mij niet wakker gemaakt.

Dus een beetje een onrustige nacht gehad. Ik had ook niet zo heel veel zin om op te staan toen de wekker ging. Uiteindelijk toch maar onder de douche gegaan. Mijn ouders kwamen vandaag met onze auto. Inmiddels is deze weer goedgekeurd. En om 8.45 riep Lysanne: "opa en oma zijn er". Ik zei doe de deur maar open want ik was net Daan aan het aankleden.
We zijn met elkaar naar de kerk geweest (zonder Frank hoor) Lysanne weer mee in de kerk en Daan naar de creche. Ik vind het toch pittig van haar hoor, zolang stil zitten en het ook nog volhouden.
Verder wel een rustig dagje gehad. In de loop van de dag kwam Frank beneden, hij had nog een keer met de arts gesproken en daar werd hij wel wat rustiger van. Het zal er deze keer wel bij horen. Elke kuur heeft weer zijn eigen dingen. Denk je dat je een beetje weet wat je te wachten staat, gebeurt er weer iets nieuws. Het 'misselijk zijn' is deze keer niet zo heel erg gelukkig. Dus dat is wel erg fijn. Het is natuurlijk ook nog maar pas geleden dat de chemokuur is geweest. Het zal wel elke dag weer beter gaan. We bekijken het maar per dag.

Frank heeft verder de dag geen pijn meer gehad, alleen toen hij op bed ging liggen. Dus het verhaal over die zuren kan wel eens kloppen. Vanavond zijn bed maar meer omhoog, misschien helpt het.

1 opmerking:

  1. Lieve Frank en Elleke,

    We kunnen ons voorstellen dat je heel erg onzeker wordt als je niet weet wat het is wat je voelt. Maar het is toch een geweldig bericht dat je voelt dat de tumor slinkt en dat je daardoor meer ruimte krijgt!
    Hopelijk wordt het nu even wat rustiger voor Frank qua pijn en misselijkheid. En kun je genieten van het mooie weer dat er aan komt (zegt de weerman).

    Veel liefs en God Bless! Ruud en Eef

    BeantwoordenVerwijderen