Chemo 1.1 di

Het voelt meteen goed als ik het schoolplein op loop. Ik ben blij dat ik hier ben. Het is toch allemaal maar weer gelukt vanmorgen in mijn eentje. Als de bel gaat loop ik op het plein. Precies op tijd, normaal ben ik veel eerder maar voor nu is het goed. De kinderen zijn blij verrast als ze mij zien. Altijd leuk om te merken.

Ik heb vannacht niet echt heel lekker geslapen. Het is toch gek om alleen in bed te liggen. Om 3.00 uur werd Lysanne wakker, ze schrok omdat ze bijna uit haar bed viel. (ze ging zitten maar een beetje te dicht bij de rand) Daarna heb ik haar meegenomen en heeft ze lekker op papa's plekje gelegen.

Frank heeft ook niet zo'n goeie nacht gehad. Hij had nogal wat last van zijn buurman. Hij heeft een slaappil gevraagd en heeft daarna toch nog wat geslapen. En vanmorgen is alles begonnen.
Om 12.15 uur bel ik even met Frank en hij klinkt opgewekt. Net zoals Frank altijd is. Hij voelt zich goed en de kuur druppelt nu langzaam zijn lichaam in. Vanmorgen heeft hij de eerste chemo-pillen gehad en pillen voor de misselijkheid.

Om 3 uur loop ik gelijk met de kinderen mee naar buiten. Ik rij naar het station en om 16.40 loop ik kamer 38 weer in. Oh het is heerlijk om hem weer te zien, de reis kon me niet snel genoeg gaan. Frank ziet een beetje witjes maar voelt zich verder goed. Hij heeft nog nergens last van. Hij moet al vaak naar de w.c. (dat komt door het doorspoelen via zijn infuus) en dat is een goed teken. Dokter Verheul komt nog even langs om te kijken en te vragen hoe het gaat. De dokter is nog maar net weg of Frank begint zich misselijk te voelen. Gelukkig zakt het snel weer.

Ik merk dat ik me vooral moet focussen op het doel van de chemokuur. En me niet zo zeer bezig moet houden met wat er allemaal in Frank zijn lichaam komt. Het is toch echt puur vergif. Niet te veel aan denken het is voor een goed doel. Frank heeft ook best veel visite gehad: Henk, Theo, Rinke en Ed. Met Ed ging ik weer mee naar huis. Ik voel me rustig en sterk. (beter dan gister) Het was heerlijk om te werken vandaag, om Frank weer te zien maar het was ook prima om weer naar huis te gaan vanavond. Frank belde net toen ik weer thuis was en hij vertelde dat hij nog een aanval van misselijkheid kreeg. Hij had het gevoel dat hij moest spugen. Maar dat eigenlijk niet omdat hij dan ook die pillen weer uitspuugt. De verpleegkundige heeft iets met zijn infuus gedaan en daarna zakte de misselijkheid gelukkig. Tja daar zal hij de komende tijd wel last van gaan houden. Gelukkig zijn er pillen voor. Frank heeft nu een nieuwe buurman, dus hopen voor hem dat hij een deze nacht beter gaat dan gister.

Als ik de babyfoon van de buurvrouw terug krijg verteld ze mij dat Lysanne nog wel even heeft gehuild. Ze vroeg zich af waar mama nou is. Ja deze twee dagen zijn voor Lysanne wel erg pittig. Morgen ben ik thuis. Frank wordt door Ruud opgehaald, dus kan ik de schade weer een beetje inhalen bij de kinderen.