zaterdag 19 maart 2011

Aftellen

We kunnen gaan aftellen. Nog twee dagen chemopillen en dan is de 2e kuur alweer voorbij. Het gaat heel goed. Het is enorm genieten van al deze 'goeie' dagen. Het is fijn dat er een bed in onze kamer staat, hierdoor kan Frank elk moment even gaan liggen als hij zich moe voelt. Dat is fijn want hierdoor kan hij gewoon bij ons blijven. We merken wel dat Frank sneller vermoeid is. Maar dat is eigenlijk het enige. Heel af en toe is Frank misselijk, echt veel minder dan bij de vorige kuur. Maar daar heeft hij pillen voor. Dus deze chemokuur 'ronde' is te doen. Ook neemt Frank al bijna 2 weken geen morfine pijnstillers meer. Dat is toch wel een goed teken. Volgende week donderdag gaan we naar het ziekenhuis voor een scan. De maandag daarna, de dag waarop we naar het ziekenhuis moeten voor de 3e kuur, dan krijgen we de uitslag van de scan. Ook is Frank vrijdag naar de fysio geweest. Dinsdag voelde hij zich te moe en eigenlijk had hij vrijdag ook niet zoveel zin. Maar de therapeut van het VU had gebeld en zij vertelde dat het juist erg goed is om te gaan, ook als je je moe voelt. Dus dat heeft hij maar gedaan.
Dat het zo goed gaat is thuis ook heel erg te merken aan de kinderen. Er is een bepaalde rust. En daar genieten we allemaal weer van.

Nog 1 nachtje en dan komt Lysanne weer thuis. Ze is aan het logeren. Woendag en donderdag is mijn zus bij ons geweest en zij heeft Lysanne meegenomen. Lysanne had er enorm veel zin in. Al had ik haar vanavond wel huilend aan de telefoon want ze wilde graag 'bij mij'. Maar dat is vooral vermoeidheid. Kort erna kreeg ik een sms dat ze lekker lag te slapen. Nog 1 nachtje en dan mag ze weer naar huis. Mijn ouders komen morgen en overmorgen en nemen haar weer mee deze kant op. Ik vind het niet eens heel erg moeilijk dat ze zo lang weg is. Al zie ik er wel naar uit dat ze morgen weer thuis komt.
Daan merkt ook dat het anders is. Al is het wel heel erg genieten van dat jongentje als hij alleen is. Sinds een paar weken doet hij voorzichtig aan losse stapjes. En hij oefent steeds meer. Elke dag proberen we een stukje verder en het gaat heel goed. Hij is toch trots als het hem lukt. Het is erg fijn om te merken dat ondanks deze situatie deze ontwikkeling gewoon doorgaat. Wij zijn natuurlijk ook trots maar Daan laat het zomaar niet aan iemand zien hoor.

Ik heb de afgelopen week vrij gehad. Dat was erg lekker. Lekker rustig aan gedaan, vooral dingen gedaan die ik zelf graag wilde doen. Ik ben door vriendinnen (Berthe, Caroline en Renske) meegenomen naar de stad. Ik ben nog een keer naar het strand geweest. Het 's middags lekker geslapen. Frank en ik zijn nog naar Frank zijn werk geweest. Dat vond Frank erg fijn om daar even te zijn. Vandaag ben ik met Daan naar een tuincentrum geweest. Nieuwe plantjes gehaald voor de tuin. En vanmiddag toen Daan op bed lag heb ik in de tuin bezig geweest. De zandbak leeggehaald. Ons grasmatje behandeld. Tuintje schoffelen. Het ziet er weer netjes uit. Het was ook zo heerlijk weer vandaag.
Nog een dagje en dan ga ik weer werken. Ik merk dat deze week mij goed gedaan heeft want ik heb er al meer zin in als aan het begin van deze week. We gaan het meemaken maandag.

Gister zijn Siebrand en Margriet er geweest. Siebrand heeft onze auto mee terug genomen. Hij gaat voor ons andere (2e hands) koplampen regelen. Er zit weer in onze koplampen en daardoor is hij afgekeurd. En aan nieuwe koplampen hangt een leuk prijskaartje.

2 opmerkingen:

  1. Heel veel sterkte met alles.
    Lieve groetjes van Peter en AnneRie

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Lieve Frank en Elleke,

    Ik wil jullie heel veel sterkte wensen!
    Ik denk aan jullie en bid voor jullie!


    Liefs Paula (vriendin van Martina, Sabrina en Colinda)

    BeantwoordenVerwijderen