Chemo 2.1 ma

Na een weekje rust zitten we weer in het ziekenhuis. We zijn vanmorgen gebracht en om 10.15 waren we weer op de afdeling. Er is al weer bloed afgenomen en het eerste gesprek met de zaalarts is ook al geweest. Er is nog een beetje onduidelijkheid over of Frank nog weer een hart test moet ondergaan of niet. We wachten het maar af.
Het is mooi weer, we krijgen af en toe een foto op onze mobiel. Cor en Gerla zijn vandaag bij de kinderen thuis en nu zitten ze met hen op het strand. Helemaal geweldig en het ziet er heerlijk uit.
We hebben vannacht goed geslapen. Het voelt stukken minder gespannen dan de eerste keer. We weten nu beter wat er gaat komen. Ik ben enorm benieuwd hoe de bijwerkingen van de chemo zullen zijn, nu we ons niet meer druk hoeven maken over het eten en drinken. We wachten het maar gewoon af. We zien het wel per dag. Net zoals de afgelopen weken.

Vorige week was voor Frank een rust week. En volgens mij heeft het iedereen goed gedaan. Afgezien van zijn haaruitval was het ook echt een rustige week. Op dat moment was het haaruitval erg confronterend maar daarna was het eigenlijk gelijk alweer prima. Ook toen Frank bij de kapper zat, had hij er geen moeite mee. Grappig hoe dit kan veranderen. In het begin zag Frank er heel erg tegen op om zijn haar te verliezen. En nu is het allemaal prima. Het moet er eigenlijk helemaal af want er ontstaan kalige plekken.
Ik merk aan alles thuis dat er wat rust is gekomen. Het heeft ons allemaal goed gedaan. Frank, mijzelf maar ook met de kinderen ging het hartstikke goed afgelopen week. Het voelde weer even zoals het altijd was. Even geen gekke dingen. Gewoon lekker rustig. We zijn donderdag nog even bij Lysanne haar grote vriend, Rinke geweest want die was jarig. Vrijdagmorgen heb ik in alle rust de kinderen naar Rollebol gebracht. Ik was vrij dus vooral geen haast. Er is nog iemand van de thuiszorg geweest want Frank heeft last van de sonde in zijn neus. Donderdag was er ook al iemand geweest om de pleister te vervangen. Maar op de een of andere manier is de pleister niet goed geplakt want Frank blijft last van zijn neus houden. Als het slangetje van de sonde te lang op dezelfde plek blijft zitten, dan krijg je zo'n door-lig-plek in je neus. En daar heeft Frank last van want dat begint te irriteren. Maar de pleister is vrijdag goed geplakt. Nu heeft Frank er geen last meer van.
Daarna zijn we samen naar de fysiotherapie geweest. Frank heeft 'gesport' maar vooral gepraat met lotgenoten. Het doet hem goed, al komt hij wel moe thuis. Hij kruipt gelijk op bed in de kamer en valt snel in slaap. Ik neem eerst een broodje en dan ga ik ook naar bed. Tja daar hoeft Frank zich niet druk om te maken.
's Avonds zijn we op verjaardag van Maarten geweest. Frank voelt zich goed en hij ziet er naar uit om even weg te gaan. Het gaat ook heel goed. Heel even staat Frank in het middelpunt maar als snel gaan de gesprekken over van alles en nog wat. Heerlijk. Na dik een uur gaan we weer naar huis. Het was fijn en gezellig. Al was het alleen al dat we niet steeds over Frank zijn ziekte hoefden te praten.

Zaterdag was ook een rustige dag. De kinderen gingen om en om naar bed. Dus de drukte was wat verdeeld die dag. Ik ben met Lysanne nog even naar de dienstdoende apotheek geweest want Frank zijn medicijnen tegen de pijn waren op. Het ziekenhuis heeft het recept gefaxt, en toen lag het voor ons klaar. 's Avonds lekker patatjes gegeten en na een heerlijk bad gingen de kinderen weer naar bed. Zondag ben ik met de kinderen naar de kerk geweest. Lysanne is met me mee geweest naar de kerk. Voor de eerste keer en het ging heel goed. Ik hoefde niet eens alles uit de kast te halen om haar bezig te houden. Er was ook nog toevallig die morgen een kinderpreek. Dat was ook wel een mooie onderbreking. Frank voelt zich verder goed, hij was alleen wat moe. Maar achteraf hoorde ik dat dat kwam omdat hij iets te lang heeft gelezen. Nou ja gelukkig maar dat het zo'n oorzaak heeft.
's Middags kwam Diane bij ons om met de kinderen bezig te zijn. Zo kon ik ook weer even lekker slapen. Wanneer het kan moet ik toch mijn rust maar pakken.

En nu zitten we dus weer in het ziekenhuis. We hebben al gehoord dat Frank verder geen onderzoeken hoeft ondergaan. Dus we hoeven niet perse op de afdelingen te blijven. We gaan even samen naar beneden. Hebben even in het restaurant gezeten en daarna gaan we weer naar de afdeling. Frank leest de telegraaf. En ik ga even op zijn bed liggen. En ik val ook nog in slaap. Daarna ruilen we even, het is voornamelijk wachten.

We hebben net samen gezellig beneden gezeten in het personeel restaurant. De verpleegkundige vertelde dat wij daar ook gewoon mogen zitten. Het is daar gezelliger en goedkoper. En allebei is waar. Het was alsof we in een echt restaurant zaten. Niets leek erop dat we in het ziekenhuis zitten. Ook hebben we nog met Lysanne gebeld. Ze had praatjes voor 10, of te wel: die heeft het prima naar de zin. Fijn! We hebben net gehoord dat je na de uitslag van je bloedtest naar huis mag, maar dan moet je de dag erna rond 9.00 uur weer in het ziekenhuis zijn. Dat vertellen ze lekker op tijd. Zitten we hier de hele dag te wachten. Hadden we gewoon naar huis gemogen. Ach we laten het maar zo, alles is geregeld. Oppas, taxi, visite's etc. Misschien iets voor de volgende keer. We hebben nu wel een heerlijk uitrust dagje gehad.

Straks weer afscheid nemen van Frank. Niet leuk maar dit keer zal het minder moeilijk zijn dan de 1e keer, we weten nu toch beter wat ons te wachten staat. Ik hoop dat hij een beetje lekker kan slapen vannacht. En dan zie ik hem morgenavond weer.