Chemo 2.1 di

Ik kan wat later uit mijn bed want Cor en Gerla zijn er nog en zij brengen de kinderen naar Rollebol. Als ik naar school fiets merk ik al dat ik niet lekker in mijn vel zit. Het werken wil dus ook van geen kant. Ik weet niet precies waarom ik me zo voel. Het is niet dat ik verdrietig ben omdat Frank in het ziekenhuis ligt. Ik maak me ook geen zorgen voor wat komen gaat want er is een positief vooruitzicht. Ligt het misschien aan alle extra aandacht die er ineens bij komt kijken.. Ik weet het niet.
Als ik op mijn werk ben, heb ik al snel het gevoel van: wat doe ik hier. Maar ik voel met niet 'ziek', dus we gaan er maar voor. Tussendoor krijg ik van Frank een sms: de eerste chemopillen zitten er alweer in. Helaas zit Frank zijn infuus niet goed, dus het duurt allemaal wat langer voordat de chemokuur via infuus gaan beginnen. In de middagpauze bel ik Frank even en toen is het infuus net begonnen.
Gelukkig ging het werken na de middagpauze stukken beter. We hebben nog even lekker buiten gespeeld (extra) want het is echt super mooi weer. Daarna zijn we nog verder gegaan met ons nieuwe thema. De kinderen gingen heerlijk aan de gang. Dus een gezellige middag gehad. Heerlijk om de dag mee af te sluiten.
Na schooltijd ruim ik nog wat op, stuur een mailtje naar mijn collega en ga dan snel naar huis. Ik had eerst het plan om naar huis te gaan, even lekker rustig te zitten en dan pas de kinderen op te halen. Maar als ik op de fiets zit wil ik eigenlijk direct naar de kinderen toe. En ik krijg een plannetje waar Lysanne vast ook heel blij mee is. Het is mooi weer dus tijd voor een ijsje.
Als ik met de kinderen thuis ben, doe ik Daan direct in de wandelwagen en we hebben samen een lekker ijsje opgehaald. Ik merk dat ik helemaal weer oplaad met de kinderen om mij heen. We smikkelen lekker het ijsje op en gaan dan weer naar huis.
Lysanne zit sesamstraat te kijken en ik haal de was binnen. Gerla heeft alle was weggewerkt en het hangt heerlijk buiten te drogen. Als ik druk bezig ben wordt er alweer aangebeld. Het eten wordt gebracht. Dat is toch elke keer weer genieten. Ik zou niet weten wanneer ik ook nog had moeten koken, laat staan boodschappen doen.

We zijn op tijd klaar met eten dus kunnen de kinderen nog even heerlijk in bad, en om 18.45 uur liggen ze allebei schoon in een schoon bedje. (want ook alle bedden zijn weer lekker schoon) Ik breng de babyfoon naar de buren en ik stap bij Caroline in de auto. We gaan naar Frank.

Als we in het ziekenhuis komen ligt Frank op bed. Hij heeft niet veel praatjes. Hij voelt zich misselijk. Hij is deze keer erg ziek van de chemo, en dan rijst vanzelf de vraag: Waarom moeten we dit toch allemaal meemaken? Ook heeft Frank erg last van 'haarpijn'. Dat is pijn bij zijn haren en dat is pas over als hij al zijn haren kwijt is. Het gaat nou ook heel hard met zijn haren. Er vallen steeds meer gaten in zijn kapsel. Vooral op de plekken waar hij op ligt. Ook de haren op zijn kin doen zeer. Dat hij zich zo ziek voelt komt voornamelijk door de chemokuur dit hij via het infuus krijgt. En deze kuur zit er alweer in, hij is nu aan het naspoelen. Als dat morgen klaar is dan mag hij naar huis. De verwachting is dat hij tussen 12 en 2 naar huis mag. Daarnaast is de chemokuur via pillen vandaag ook weer begonnen. Deze kuur is lichter dan het infuus dus deze is beter te onderdrukken met medicatie..

We wachten maar weer af wat het ons deze keer gaat brengen.