Rust 2

Wat was het een heerlijke zonnige dag. We zijn de hele dag buiten geweest (nou ja tot de zon niet meer in de tuin scheen en dat is tot 16.00 uur ongeveer). De was lekker buiten laten drogen. Buiten een broodje gegeten. Buiten gespeeld, Daan vindt de glijbaan erg leuk. Hij klimt er gewoon helemaal zelf op. Natuurlijk laat ik hem niet alleen, want de glijbaan is wel hoog. Maar hij is niks niet bang. Toen Daan op bed lag heb ik met Lysanne nieuw speelzand gehaald voor de zandbak. Gelijk weer een paar nieuwe plantjes erbij gekocht voor in de tuin. Wat was het heerlijk.

Er bestond een kans dat we vandaag naar het ziekenhuis moesten. Frank is vanaf zondagmiddag/avond misselijk. En dit keer zakte de misselijkheid niet. Gister heeft hij een paar keer het ziekenhuis gebeld, en hij kreeg het advies om een ander pilletje te nemen. Ik weet niet precies meer wat allemaal, maar het hielp in elk geval niet. Gisteravond heeft hij maar weer eens gebeld om te zeggen dat ook die andere pillen niets helpen, en wat hij nu moet doen. Ze zouden het overleggen en terugbellen. Rond 21.00 uur werd hij terug gebeld door dokter Verheul. "Waarschijnlijk heeft je lichaam even rust nodig. Dus stop maar even met alles. Neem maar geen pillen meer en zet de sondevoeding ook maar even stil. Ga zo de nacht maar in en als het morgen (vandaag dus) nog net over is dan moet je naar het ziekenhuis komen. Want dan willen we wat onderzoeken doen". Ik zag de bui al hangen en ergens in mijn achterhoofd had ik al een plannetje bedacht voor eventueel oppas.

Maar gelukkig was het niet nodig. Toen ik vanmorgen wakker werd vroeg ik natuurlijk meteen hoe het was. En Frank voelde zich echt minder misselijk. Zijn maag was nog wel wat gevoelig maar niet misselijk meer. Ondanks deze misselijkheid hebben we allebei wel een erg goede nacht gehad. Doordat Frank geen sondevoeding had vannacht hoefde hij ook niet naar de w.c. waardoor ik niet wakker ben geworden. En het geluid van de de pomp van de sondevoeding was er niet natuurlijk. Ik heb echt heerlijk geslapen. Ik heb gisteravond ook gesport (sinds heel lang) en dat was ook lekker. Ik kwam moe thuis maar dat voelde ander moe dan gewoon moe. Dus daardoor viel ik lekker in slaap en heb ik heerlijk geslapen. Frank is vandaag even bij zijn oude werk geweest. Hij voelt zich dus duidelijk beter, want hij heeft weer 'zin' om iets te doen. Als ik me goed voel dan ga ik wat doen, thuis zitten kan ik wel doen op de dagen dat ik me niet goed voel, aldus Frank.

Maandag en dinsdag heb ik na een weekje rust weer gewerkt. Het was prima om daar weer te zijn. Het ging ook heel erg goed. Bijna moest ik dinsdag thuis blijven omdat Daan ziek was. Hij had zondag 39.7 en dat is natuurlijk veel te hoog. Kan ik eindelijk weer werken moet ik een zorgverlof dag inleveren voor Daan. Maar gelukkig was dat niet nodig. Maandag waren mijn ouders bij ons, en de koorts van Daan zakte in de loop van de dag. Ik heb hem maandag avond nog een zetpil gegeven en de volgende dag was alles weer gewoon. Het begon met al met de papfles 'leeg' drinken.  Ik heb de gok maar genomen en allebei de kinderen naar Rollebol gebracht. Om 10.00 uur heb ik ze gebeld, en alles ging goed met Daan.
Misschien dat Frank iets van Daan heeft overgenomen. Hij is nu natuurlijk extra vatbaar. En Daan was ook niet lekker in zijn buik. Hij heeft zaterdag gespuugd en vanaf vrijdag heeft hij heel weinig gegeten. Wie zal het zeggen??
's middags zouden we samen de kinderen ophalen maar Frank voelt zich te misselijk, hij is ook niet naar de fysio geweest. Jammer, het is wel goed voor hem om er uit te gaan en het is lekker weer. Maar als het niet gaat, dan gaat het niet.

Nu is Frank bezig om vloeistof in zijn sonde te spuiten voor de CT scan van morgen. Om 20.00 uur heeft hij twee spuitjes van 20 ml ingespoten. Om 20.45 uur weer twee. Dit gaat helaas niet goed. Frank spuugt alles weer uit. (En dat is een akelig gezicht en geluid) Frank heeft net het ziekenhuis gebeld en het heeft geen zin om de rest van het vloeistof in te nemen. Morgen moeten we de afdeling radiologie bellen. Dan horen we wel wat er gaat gebeuren. Hopen maar dat de scan wel door kan gaan. Ik vind het wel spannend hoor, deze scan. Maandag krijgen we de uitslag van de scan (dan ga ik er gewoon van uit dat de scan morgen doorgaat) Ook dit station van deze treinreis leggen we maar in ZIJN handen.